Door de mand: Kees Vlietstra heeft eem een vinger verkeerd

Kees Vlietstra
Kees Vlietstra © RTV Noord
Een paar dagen geleden reed ik op een mooie zwoele avond naar een Drents dorpje. Had op Marktplaats een LP gekocht. Op Verziede in Waskemeer, Rooie Rinus en Pé Daalemmer. Collectors item.
Bij thuiskomst LP op draaitafel. Flesje bier erbij. Geniet van de eerste drie nummers. Appelscha, Geziena en Schiermonnikoog. Dan begint het vierde nummer. Rooie Rinus introduceert met veel omwegen het thema van het liedje. Pé begint met spelen, een rifje op zijn gitaar.
Na vier slagen gaat het fout. De jonge Daalemmer (opname van 1981) stopt direct met spelen. Oh, ik doe het even overnieuw hoor. Zat eem een vinger verkeerd. Gelach uit de zaal waarna hij opnieuw inzet en werkelijk prachtig ingetogen en ludiek het versje Verliefd zingt. Nederlandse titel, Engelse tekst. And I like to give her a kiss, or something like that.
Zat eem een vinger verkeerd was vroeger een gevleugelde uitdrukking bij ons thuis. Oh, ik doe het even overnieuw hoor. Zat eem een vinger verkeerd. Zodra je een fout maakt, meteen ingrijpen. Herstellen die handel. Niet doormodderen.
Later werd die levensles nog eens bevestigd op de ALO. Direct de warming-up stilleggen als je groep loopt te kloten. Tweede Wet Van Thiemo Meertens, mijn favoriete speldocent. Als je het laat lopen dan krijg je je spelers nooit meer terug in de goede trainingsmodus. Hard ingrijpen als het niet goed gaat.
De Tweede Wet Van Meertens gaat trouwens niet alleen op voor gymdocenten en sportcoaches, maar ook voor de filiaalhouder van de plaatselijke supermarkt, de burgemeester van een hoofdstad, de sous-chef in een autowasstraat of een willekeurige Human Resources-manager op de Veluwe. Sterker nog, zelfs de grote wereldleiders moeten, om grote ellende te voorkomen, zich houden aan de Tweede Wet Van Meertens. Gezichtsverlies voor lief nemen en gas op die lolly. Er zat eem een vinger verkeerd maar we gaan weer vol door. Team boven speler. Stad boven burgemeester. Land boven president.
Sjomp Trump heeft daar nog een beetje moeite mee. Had Sjomp Trump maar enkele spellessen van Thiemo gevolgd dan hadden ze daar in Amerika niet zo'n ellende als nu na de vreselijke moord op George Floyd. Nee, Sjomp Trump geeft af op protesterende topsporters waar grote sportbonden als de FIFA, de NBA en de NFL zich inmiddels juist uitspreken tegen racisme en politiegeweld.
Normaal gesproken zijn politieke, religieuze of maatschappijkritische uitingen van voetballers tijdens wedstrijden verboden. De FIFA heeft inmiddels de nationale bonden opgeroepen hierop in deze situatie een uitzondering te maken. Voorzitter Gianni Infantino stelde dat spelers die protesteren tegen racisme niet bestraft, maar juist bejubeld moeten worden.
Zal ook eens tijd worden. Heb jaren geleden al geopperd om, los van welke uitingen dan ook, het juichen na een goal helemaal vrij te geven. Geen gele kaart voor je shirt uit trekken, geen geel als je na een doelpunt een speen uit je broekje haalt en die in je mond stopt om de zwangerschap van je vrouw te vieren, geen geel voor welke butjesactie dan ook na een goal.
Gewoon helemaal afschaffen die regel. Na een doelpunt mogen alle remmen los. Van een striptease eindigend in een orgie of een gezellige vegetarische barbecue met de spelersvrouwen op de middenstip. Die spelers juichen maar zoals ze willen. Dertig seconden na het doelpunt fluit de scheids wel gewoon weer in voor de aftrap. Degene die dan nog niet op eigen helft is krijgt geel. Werkt echt. Juichen en laten juichen.
Heb ooit zelf eens een belachelijke gele kaart ontvangen na een juichmomentje. Het was een zeldzame goal dus moest dat gevierd. Vond ik. Met mijn geliefde Nic. waren we in de race voor de kruisfinale op het veld. In de stad Groningen had het gemeentebestuur een enquête uitgeschreven om te peilen hoe de bevolking stond tegenover een nieuw te bouwen parkeergarage onder De Grote Markt. 2002 praten we dan over. Ik was tegen. Want ben een Groninger en dus per definitie overal tegen.
Enfin, na een fantastische mooie goal liep ik tussen het juichende publiek door naar het speeltuintje op het bijveld. Liep de zandbak in, pakte het schepje van de dochter van de hoofdsponsor en bouwde in tien seconden een zandsculptuur van de Grote Markt mét ondergrondse parkeergarage. Deed mijn sportbroekje naar beneden en piste het bouwwerk plat. Alleen de horecawand aan de Zuidzijde bleef staan. Opgelucht gaf ik het schepje terug aan de dochter van de hoofdsponsor. Toen ik terug het veld in liep toonde de scheidsrechter me parmantig de gele kaart. Kinderachtige kerel.
Ander voorbeeld van overtrokken reactie van gehersenspoelde scheidsrechter. In 2006 speelde Nic. 5 een uitwedstrijd tegen Vlug en Vaardig 2. Wedstrijd kabbelt naar het einde. Onze Ellen scoort een afstandsschot. Ellen juicht en laat zich direct wisselen. Loopt naar een kinderwagen die naast de dug-out in de schaduw staat. Haalt haar huilende dochter er uit en geeft haar zittend in de dug-out de borst. Scheidsrechter was hier niet van gediend en gaf Ellen een gele kaart. Schreef op het wedstrijdformulier dat de bewuste speelster zelf meegebracht voedsel aan het verstrekken was aan een persoon die niet in het bezit was van een geldige spelerskaart. Mierenneuker.
Gelukkig is deze poppenkast door de uitspraak van de FIFA nu voorbij. Verwacht namelijk dat andere sportbonden snel zullen volgen. Zodat we ons kunnen richten op echt belangrijke zaken. Corona, economische crises, aanpak racisme en politiegeweld. Bij het oplossen van deze zaken worden constant fouten gemaakt. Is niet erg. Als we maar in staat zijn om, als er eem een vinger verkeerd zit, dit direct te herstellen.
Wat ook helpt is om grote problemen klein te maken. Of persoonlijk. Wat lever jij bij aan de bestrijding van corona behalve handen wassen? Ga legitiem naar je stamkroeg om de economie draaiende te houden. Spreek je uit tegen racisme. Zwaai naar de politie. Zonder uitzicht geen inzicht. Wat ook helpt is goed naar Pé en Rinus luisteren. And I give you a kiss- or something like that!