Door de mand: Kees Vlietstra heeft afspraken over de regels

Pap, als je weet dat ik moeite heb met mijn backhand waarom speel je daar dan niet op?

Jongste zoon staat glimlachend te leunen op onze nieuwe tafeltennistafel op zolder. Ik zoek het pingpongballetje achter de wasmachine na weer een smash om mijn oren. Mijn bloed kookt. Meneertje krijgt praatjes. En het ergste is dat ik echt wel probeer om zijn backhand te bestoken. Hij is me gewoonweg de baas. En dat weten we allebei.

Vanochtend kreeg ik voor Vaderdag ontbijt op bed. Broodje ei. En als figuurlijke uitsmijter een gekleid mini tafeltennisbatje. Met inscriptie: backhand.

Gelijk aan de veelbesproken rapper Akwasi ben ik als columnist ook een woordkunstenaar. Mag graag spelen met woorden, spelen met letters. Zo zag ik in de inscriptie in het Vaderdag-cadeautje al snel een verwijzing naar de actualiteit. Backhand werd Black Hand. En toen kwam ook al weer snel, zo gaat dat in het brein van een woordkunstenaar, de favoriete jeugdfilm van jongste zoon in beeld: Pietje Bell en de Bende van de Zwarte Hand.

Duizend keer gekeken. Prachtfilm met een stille boodschap. Verplichte kost voor alle betrokkenen die afgelopen week verbolgen, boze en boycottende reacties hebben gegeven over Johan Derksen zijn uitspraken in Veronica Inside. Johan Derksen als Pietje Bell. Andere tip voor deze deugneuzen: Kijk alsjeblieft de gehele uitzending van VI om het allemaal in het juiste perspectief te plaatsen en de hele context te zien. Sowieso wel handig. Uitzicht geeft inzicht.

Iets anders. Vrijdag in de auto op weg naar Meerstad. Radio 1 journaal. Minister Grapperhaus reageert op het verbieden van een demonstratie door Den Haags burgemeester Remkes. Hij steunt zijn burgemeester. Nu wel.

Grapperhaus: 'We hebben nu eenmaal afspraken over regels.'

Heb de auto direct geparkeerd op de vluchtstrook. Telefoon gepakt en notitie gemaakt. We hebben afspraken over regels. Grapperhaus is Akwasi. Woordkunstenaar.

De laatste keer dat ik zo geraakt werd door een volzin was jaren geleden. Ook in de auto naar huis. Ook radio. Schreef daar toen een column over:

Toeters en Bellen is mijn favoriete programma op Radio Noord. Goede tweede is het dierenprogramma op dinsdagochtend. Vanuit de studio beantwoordt dierenarts Frank de Bont vragen van bellers over hun huisdieren. Frank is de Martin Gaus van RTV Noord; deskundig en bevlogen. Vorige week had hij een prachtige wedervraag aan een baasje die advies wilde over een bepaald fokprogramma:

De vraag is wat u wilt met uw teef op eierstok-niveau. Het antwoord van het baasje heb ik niet meer meegekregen. Wat een prachtige zin. De zin bleef maar door mijn hoofd spoken. Wat wilt u met uw teef op eierstokniveau?

Vorige week ben ik met een groepje vrienden op stap geweest in Stad. In de eerste kroeg kwam ik aan de praat met een getrouwd koppel. Zij had duidelijk de broek aan en ik kreeg een beetje medelijden met de man. Ik kon het niet laten: 'Zeg eens meneer, wat wilt u met uw teef op eierstok-niveau?' Die teef had niet alleen de broek aan maar ook een snelle rechtse. Met haar vlakke hand klapte ze me boven op mijn oor. En wat nog veel erger was, ze sloeg mijn biertje uit mijn handen.

In het volgende café gebruikte ik dé zin als opening bij het versieren van een jonge dame die net aan het bestellen was. Ik kreeg een kopstoot. Van haar vriend. Mijn vrienden stonden hartelijk te lachen, daar heb je tenslotte vrienden voor. Van de rest van de nacht kan ik me weinig meer herinneren. Te veel klappen gehad. De volgende ochtend werd ik wakker in de bijkeuken. Met mijn hoofd door het kattenluikje. Had een keer gehoord dat als de kop van een kat door het luikje past het lichaam vanzelf volgt. Proefondervindelijk kan ik melden dat dit niet geldt voor mannen van middelbare leeftijd.

Mooie tijden. Terug naar de onze(ekere). De presentatoren van het toenmalige radioprogramma Toeters en Bellen (mag dat a.u.b. weer terug op de ether) waren de onvolprezen Piet Big City van Dijken en de autospecialist Jan Boonstra. Heerlijk duo.

Die Jan Boonstra plaatste twee week geleden een schitterende reactie op een Facebook bericht van Dick Lukkien, de FC Emmen-trainer. Lukkien:

'Ik ben op zoek naar een multifunctionele klusser in de buurt van Veendam die wat achterstallig onderhoud aan mijn woning kan uitvoeren. Iemand tips?'

Jan Boonstra kwam met onderstaande briljante suggestie:

Ron Jans?

Ron Jans was toentertijd nog niet aangesteld als trainer van FC Twente. Inmiddels wel. En je kan lullen wat je wil, Ron is qua clubkeuzes niet bang om in het diepe te springen. Ga maar na: van de FC ging hij naar de aartsvijand sc Heerenveen (waarom staat dat standbeeld van Abe L. er trouwens nog steeds?), daarna naar het trainerskerkhof in Luik, even succesvolle rust in Zwolle om vervolgens als technisch manager bij de FC Gerard Kemkers uit te dagen voor een wedstrijdje ver plassen, om uiteindelijk het licht te zien in Cincinnati dat een trainingspak hem beter past dan een clubkostuum. En nu dus FC Twente.

Enfin, zaterdag zat Jans aan tafel bij Op1 om over zijn aanstelling bij de Tukkers te praten. Natuurlijk kwam ook zijn racisme-affaire bij Cincinnati en de huidige commotie rondom Pietje Bell Derksen ter sprake. Jans liet niet het achterste van zijn tong zien. Dat kwam omdat hij op meel liep en sprak met eieren in de mond. Behoedzaam. Toch was alles raak wat hij zei. En dat is knap. Toen het eindelijk over FC Twente ging twinkelden zijn ogen. Ron heeft er zin in. En dat bracht hij me in dubio. Want, ik gun als mens Ron alle succes, maar als die hard FC Groningen fan FC Twente gewoon weer degradatie.

Toen de uitzending was afgelopen en ik me klaar maakte voor de nacht, denkend aan een teef op eierstok-niveau en aan hoe de mannen Pietje Bell, Jan Boonstra, Piet van Dijken, Fred Grapperhaus, Martin Gaus, Gerard Kemkers, Johan Remkes, Dick Lukkien, Akwasi, Johan Derksen én Ron Jans zich verdringen voor een kattenluikje dat symbool staat voor een samenleving met regels en afspraken, schreeuwde zoonlief vanaf zolder:

'Pap, nog één potje. En weet je wat, we maken andere afspraken over de regels: je krijgt tien punten voorsprong en ik speel met links.'

Met een glimlach weer verloren.

Meer over dit onderwerp:
Nieuws
Deel dit artikel:

Recent nieuws