Veel interesse onder boeren voor teelt van veldbonen

Vledbonen.
Vledbonen. © RTV Noord
Vroeger was het een vrij algemeen gewas, maar enkele decennia geleden verdween de veldboon van de Nederlandse akkers. De laatste jaren mag de veldboon zich verheugen in een hernieuwde belangstelling.
Boer Pieter van der Burg kijkt tevreden uit over zijn land, vlak naast het vliegveld van Oostwold en onder de rook van de grasdrogerij. Hij is één van de boeren die zich heeft toegelegd op de terugkeer van de veldboon. Tien rassen heeft hij er liggen op 20 hectare: zeven rassen winterveldbonen en drie rassen zomerveldbonen.

Grote verscheidenheid

'Ik denk dat ik de enige boer ben met zo veel verschillende rassen', zegt van der Burg. Die verscheidenheid is zo groot omdat hij er achter wil komen welk ras het meest geschikt is voor de omstandigheden in Groningen. Het gaat dan om zaken als groei, eiwitgehalte en ziektedruk.

Perfectionist

Van der Burg is een perfectionist: hij heeft een zaaimachine omgebouwd om de veldbonen op 10 tot 15 centimeter diepte te kunnen 'neerleggen'. Dat is de optimale diepte voor de veldboon. Een zelf ontworpen doseerautomaat houdt in de gaten hoeveel bonen er de grond in gaan.
De omgebouwde zaaimachine van Pieter van der Burg
De omgebouwde zaaimachine van Pieter van der Burg © Pieter van der Burg

'Leerachtig en zwart'

'Kijk', zegt Van der Burg, terwijl hij zich bukt, 'Deze plant ziet er goed uit, hij hangt vol met peulen'.
De Oostwolder drukt met enige moeite een nog onrijpe peul open, en daar liggen ze: vijf veldbonen, keurig in het gelid, maar nog niet volgroeid. Dat is pas in augustus het geval.
'De peulen drogen uit', doceert Van der Burg, 'Die worden dan leerachtig en zwart. De bonen drogen in de peulen, en dan kunnen we ze oogsten met een combine, waarna we ze opslaan en ventileren. Net als met tarwe eigenlijk.'
Pieter van der Burg inspecteert zijn veldbonen
Pieter van der Burg inspecteert zijn veldbonen © Steven Radersma/RTV Noord
Van der Burg: 'De bonen bevatten veel hoogwaardige eiwitten en voor veevoer zijn ze ook geschikt.' Zelf gebruikt hij de veldbonen om aan zijn vleeskuikens te voeren. 'Dat doe ik inmiddels al vijf jaar, naar volle tevredenheid en met goed resultaat.'

Handelsakkoorden

Maar hoe komt het eigenlijk dat de veldboon, die vroeger veel meer algemeen was, van de Nederlandse akkers verdween? 'Dat heeft te maken met de internationale handelsakkoorden van 20, 30 jaar geleden', zegt Van der Burg. 'Daarna werden er veel soja en andere eiwithoudende producten uit bijvoorbeeld Amerika geïmporteerd.'
De tijden zijn veranderd, consumenten leggen meer de nadruk op duurzame producten, waardoor de veldboon al weer enkele jaren bezig is met een opmars. Ook in Groningen zijn er steeds meer boeren geïnteresseerd in de teelt.
Toen ik begon dachten ze: 'Die is gek geworden'
Pieter van der Burg, akkerbouwer/pluimveehouder
'Toen ik begon met de teelt dachten ze: ''Die is gek geworden'', en dat is een goede conclusie misschien', lacht Van der Burg. Maar nu zijn ze toch nieuwsgierig, ik heb al diverse informatiebijeenkomsten gehad voor telers die meer willen weten'.

Goede mogelijkheden

'Melkveehouders kunnen de bonen voeren aan hun koeien', vervolgt de Oostwolder boer. 'Maar ook akkerbouwers tonen interesse, omdat er tegenwoordig goede mogelijkheden zijn om de bonen af te zetten.'
'Ik denk dat de bonen veel meer geteeld gaan worden. Het is goed voor de grond en de biodiversiteit. Het is wel zo dat je het gewas, net als bij andere vlinderbloemigen, maar eens in de zes jaar kunt telen op je akker, dus het aantal hectares zal altijd beperkt blijven.'