Honderden Groningers tonen hun ongewone gewone dag in coronatijd

Een heel land dat gedwongen thuis zit, in vredestijd. Dat is een uitzonderlijke situatie. Groninger Archieven riepen daarom Groningers op om actief geschiedenis te schrijven, over de gewone dingen, en kozen daarvoor 20 april 2020.

Bijna vierhonderd Groningers zonden iets in. Het overgrote deel was in tekstvorm, soms aangevuld met foto’s, zoals dagboekverslagen, brieven, overdenkingen of een opsomming van de dag, maar mensen stuurden ook gedichten en liedteksten in. Verder kreeg het archief 24 vlogs, 9 geluidsfragmenten, 22 tekeningen en 33 foto-inzendingen.

Opvallend was dat er veel inzendingen kwamen van kinderen tot 18 jaar, een kwart van het totaal, bijna gelijk aan het aantal deelnemers van 65 jaar en ouder. 'Blijkbaar vonden jonge mensen het idee om onderdeel te worden van de geschiedenis erg aantrekkelijk', zegt Malou Aalberts, woordvoerder van Groninger Archieven.

Inzendingen kwamen uit de hele provincie, ongeveer de helft uit Stad en de helft uit Ommeland.

Voor de eeuwigheid

Nieuws en persfoto’s worden door media zelf vaak bewaard voor de toekomst. Groninger Archieven besloten daarom het dagelijks leven van ‘gewone mensen’ te documenteren, omdat die niet zo vanzelfsprekend opgenomen wordt in de archieven.

Groningers gingen door met hun gewone dagelijkse leven en bleven positief, ondanks hun strubbelingen.
Malou Aalberts - woordvoerder van Groninger Archieven

En dat leverde verrassende inzendingen op. 'Mensen waren heel creatief', aldus Aalberts. 'De rode draad was opstaan, werken, sporten, eventueel kinderen, wat gaan we eten? Die dagelijkse dingen komen heel erg naar voren. Groningers gingen door met hun gewone dagelijkse leven en bleven positief, ondanks hun strubbelingen.’

Alle bijdrages worden officieel bewaard. Actief geschiedenis schrijven dus. Om een tijdsbeeld te schetsen en het voor de eeuwigheid te bewaren. We zetten vier totaal verschillende inzendingen op een rijtje:

'Heel andere dynamiek'

Heleen van den Broek uit Noordhorn tekent graag en veel, van rechtbanktekening tot illustraties van boeken. Tijdens een zoom-meeting van haar reguliere baan als cultuurcoach bij de Kunstkade in Leeuwarden, besloot ze een aquarel te maken van de verschillende collega's die ze op haar beeldscherm zag. Van digitaal naar terug papier dus.

‘Al onze overleggen gingen in die periode op deze manier, dat was enorm wennen met zo’n grote groep', zegt Van den Broek. 'Ik heb het als zeer eenzijdig ervaren. Iemand is aan het woord en de anderen kunnen intussen gerust anders gaan doen, met de kat spelen of ik mijn geval gaan tekenen.'

'Het is heel andere dynamiek dan bij normale overleggen. Grappig is wel dat je een inkijkje krijgt in iemands privé-leven en daardoor een ander beeld kan krijgen van een collega. Er speelt bijvoorbeeld een kind op de achtergrond of er gebeurt iets anders in huis. Het is een stuk intiemer dan normale overleggen.’

Een deel van de aquarel van Heleen van den Broek (Foto: Groninger Archieven)

'Vrij snel draad te pakken'

De familie Duursma uit Haren deed met een vlog verslag van hun dagelijkse beslommeringen, die zich op die dag vanzelfsprekend vooral binnenshuis afspeelden. We zien hoe het gezin samen ontbijt, de ouders proberen genoeg te bewegen, de kinderen spelen, de ouders om en om werken en de kinderen thuis onderwijs krijgen.

Hans Duursma: ‘Het was een leuke kans om te laten zien wat we als gezin allemaal doen op zo’n dag. Als gymleraar heb ik een aantal video’s gemaakt met oefeningen voor leerlingen, dus ik kreeg de smaak te pakken.'

Het is waardevol om je kinderen eens van dichtbij te zien in een onderwijssituatie.
Hans Duursma - maakte een vlog

'We hadden eigenlijk als gezin al vrij snel de draad te pakken, met een vaste structuur en thuisonderwijs. Het was ook wel een fijne manier om veel tijd met het gezin door te brengen, al wordt je wereldje wel wat klein op den duur. En het is waardevol om je kinderen eens van dichtbij te kunnen zien in een onderwijssituatie.'

'Sores even helemaal kwijt'

Dichter Edo Staal uit Winschoten, (naar eigen zeggen de achter-achter-achter-neef van) schrijft gedichten in de Grunniger toal. ‘Het gedicht is een samenloop van hoe anderen en ikzelf me voelde in die periode. Door te dichten ben ik de sores even helemaal kwijt. Daarna zet ik het op Facebook. Anderen hebben daar dan hopelijk ook profijt van.’

Bekijk hier het gedicht Quarantaine van Edo Staal.

Kriegelig gevoel

Stadjer Coen Vosveld is tekenaar en tekendocent. ‘Ik had ineens heel veel tijd omdat veel van m’n normale werk wegviel. Dat probeer ik op te vullen met kleine projecten, ook om zo mijn zichtbaarheid als tekenaar te vergroten. En ik dacht: dit is een leuke manier om een oude tekenoefening, de strip van uur tot uur, weer eens nieuw leven in te blazen. '

‘Dat kriegelige gevoel van constant thuiszitten zit er als het goed is wel in. Je kan nergens heen. Wat is normaal en wat schuurt er? Dat vraag ik me met deze strip af.'

Lees hier de strip van Coen Vosveld.

Groninger Archieven gaan er nu voor zorgen dat de inzendingen formeel worden geïnventariseerd en in de archieven worden opgenomen. Wanneer dat rond is, zijn de digitale stukken te bekijken op de website en de fysieke stukken zijn op te vragen in de studiezaal. Hoe lang dat nog precies gaat duren, is op dit moment nog niet bekend.

Lees ook
- Leg voor de toekomst vast wat je komende maandag doet
- Voor verhalen over Groninger oorlogsslachtoffers hoef je niet meer naar het archief

Deel dit artikel:

Recent nieuws