Fietsfanaat beklimt 'Mount Everest' in Duitsland: 'Omdat het kan'

Per fiets de Mount Everest bedwingen in Duitsland. Dat kan natuurlijk niet. Arjen Dijkstra uit Haren deed het toch. De fanatieke wielrenner geeft uitleg.

‘De Mount Everest is 8848 meter hoog. Je kiest één berg uit en die fiets je net zo vaak op en neer tot je evenveel hoogtemeters als de Mount Everest hebt bereikt. 'Everesting' heet het.’

Deze challenge is sinds het begin van de coronacrisis erg populair. Ook wielerprofs dagen elkaar uit om zo snel mogelijk (virtueel) de hoogste berg van de wereld te beklimmen.

Dijkstra koos voor een bergje met een klim van bijna anderhalve kilometer in het Teutoburger Wald bij het Duitse plaatsje Tecklenburg. ‘Die ben ik 99 keer op- en afgefietst. Je mag geen rondje fietsen, je moet op en neer. Toen had ik bijna 8900 meter hoogte bereikt. Ik was wel vijftien uur verder.’

Kleinzoon van beroemde bergbeklimmer

Waarom doet Dijkstra dit? ‘Het echte antwoord is: omdat het kan. Maar ook vanwege de mooie geschiedenis die achter deze challenge zit.’

Dijkstra in het Teutoburgerwoud (Foto: Arjen Dijkstra/Eigen Foto )

'In de jaren 20 wilde de beroemde bergbeklimmer George Mallory de Everest beklimmen', zo vertelt Dijkstra, 'maar hij overleed een paar honderd meter onder de top. Zijn kleinzoon was in de jaren 90 aan het trainen om in de voetsporen van zijn grootvader de Mount Everest te beklimmen en dacht: ik moet fit worden. Hij kocht een fiets en is een berg op en af gaan fietsen.'

'Iemand anders hoorde dat verhaal en dacht weer: Hé, dat kan iedereen, dit kan overal ter wereld. En sindsdien doen mensen dit. Omdat het kan, daarom doe je het.'

Wereldrecord

En vanwege de lockdowns en het uitblijven van wielerwedstrijden nam Everesting wereldwijd een vlucht. Dijkstra: 'Het wereldrecord is een ding geworden. Alberto Contador heeft het even in z'n bezit gehad. Gisteren is het verbroken door een Ier. Die heeft binnen zeven uur heel vaak een heel klein, steil stukje weg met in totaal een hoogteverschil van 8848 op en neer gefietst.'

Gaat de Harenaar ook nog eens voor dat wereldrecord? 'Nou, dan moet je wel een steiler stuk weg kiezen. Zo kwam ik er een dag van te voren achter dat mijn berg iets anders lag dan gedacht en mijn totale fietsafstand veertig kilometer langer werd.’

Vriendin, reeën en licht

Heeft hij het dan helemaal alleen gedaan? ‘Nee, ik heb een knettergekke vriendin. Die is bovenop de berg gaan zitten met de auto, een boek en een voorraad drinken en eten voor mij. Ze gaf me tussen het lezen van Couperus door af en toe een broodje of een flesje water aan. Ze heeft me er doorheen geholpen.’

De fiets waarop Dijkstra bijna honderd keer de berg bedwong (Foto: Arjen Dijkstra/Eigen foto)

Is het niet saai, telkens op en af en op en af? ‘Nee hoor, die berg verandert de hele dag. Het licht verandert, er lopen mensen op de berg. Je ziet reeën en eekhoorns. Op een gegeven moment dacht ik zelfs dat ik een wolf zag.’

Volgende keer samen fietsen

De volgende keer wil hij het misschien samen gaan 'Everesten' met iemand van zijn Groningse wielerclub CSG. 'Elkaar ophitsten en er een beetje een feestje van maken, dat lijkt me wel leuk.'

Dijkstra heeft geluk dat hij heel goed tegen spierpijn kan. Twee dagen na de eindeloze beklimming heeft hij naar eigen zeggen 'nog een klein beetje last'. Maar na vijftien uur de berg op en af is het toch eerst even tijd voor rust. ‘Nee, die nieuwe Everesting wordt niet dit jaar. Ik ben eerst even klaar.’

Deel dit artikel:

Recent nieuws