Wadloopgidsen kunnen grote belangstelling nauwelijks bijbenen

Wadlopers bij Pieterburen
Wadlopers bij Pieterburen © Steven Radersma/RTV Noord
Wadlopen is zó populair dat er een tekort aan wadloopgidsen dreigt te ontstaan.
'Het is drukker dan ooit', zegt Casper Meinders temidden van de vele aspirant-wadlopers in de Hoofdstraat van Pieterburen. Het zijn er ruim tweehonderd. Je herkent ze aan de hoge gympen, de makkelijke korte broeken en de verwachtingsvolle blik in de ogen.
Meinders is een van de gidsen van Stichting Wadloopcentrum Pieterburen. Hij gaat samen met gids in opleiding Cor Pilat met een groep van veertig personen het wad op.
Wadlopers niet bij te benen

Lange sliert geparkeerd blik

Via Westernieland rijden we naar de dijk boven Pieterburen. De deelnemers parkeren hun auto's op de weg naar de dijk, waar binnen de kortste tijd een lange sliert geparkeerd blik staat.
Drukte van wadlopers bij de dijk
Drukte van wadlopers bij de dijk © Steven Radersma
'Het is windstil en water en lucht zijn bijna één', zegt Meinders als we even later het wad oplopen. Via een dikke laag slib, waaruit bij iedere stap de lucht van zwavel opstijgt, zijn we het wad opgeglibberd. Vanaf hier wordt het iets makkelijker om de ene voet voor de andere te zetten.

Vakantie in eigen land

Het is een bekend verhaal: door de coronacrisis hebben veel mensen gekozen voor een vakantie in eigen land. Een activiteit als wadlopen past daar prima bij. Meinders: 'Een groot deel van onze klanten verblijft op een camping of een park. Maar er zijn ook mensen bij die heel vroeg in pakweg Utrecht in de auto stappen om te gaan wadlopen en daarna weer terugrijden'.
Deze middag zijn er ongeveer 240 mensen op het Wad boven Pieterburen. Ze waaieren uit in groepen van ongeveer veertig personen. Niet alleen de Stichting Wadloopcentrum Pieterburen heeft het druk, dat geldt ook voor concurrent Dijkstra wadlooptochten. Onder leiding van gidsen, gewapend met lange houten stokken en portofoons, verkennen zij dit natuurgebied dat op de Werelderfgoedlijst van UNESCO staat.

Tot de knieën

Na een uur lopen stuit de groep op een geul, waar de wadlopers met het water tot aan hun middel doorheen moeten. Een oudere vrouw zakt tot boven de knieën weg in het slib en valt bijna om. Meinders schiet te hulp: 'Loop deze kant maar op', zegt hij, terwijl hij haar arm vastgrijpt. 'Hier krijgt u weer vaste grond onder de voeten'. Even later is de schrik voorbij en kunnen de vrouw en haar familieleden lachen om het voorval.
Wadloopgids Casper Meinders
Wadloopgids Casper Meinders © Steven Radersma/RTV Noord

Uitgebreide opleiding

'Gids word je niet zomaar', zegt Meinders even later. 'Daar gaat een gedegen training aan vooraf. Je moet verstand hebben van het gebied, van de bodem, van navigatie, van de getijden. En je moet ook weten hoe je mensen van het wad afkrijgt mocht er iets gebeuren. Alle gidsen hebben een portofoon waarmee ze onderling contact kunnen houden, maar ook de vuurtoren of de Kustwacht kunnen waarschuwen.
'En deze' - Meinders wijst naar de lange houten rode stok die hij bij zich heeft - 'Wist je dat we die niet alleen gebruiken om de waterdiepte mee te peilen? Samen met de stok van de tweede gids kunnen we er in noodgevallen een brancard van maken, met het doek dat ik in mijn rugzak heb.'
'Het is niet alleen van a naar b lopen, er zit ook een deel psychologie bij', vervolgt de gids, 'je bent met een groep bezig, daar zitten altijd mensen bij die het wat moeilijker, wat zwaarder hebben, hoe ga je daar mee om?'

Vijftig dagen

Om alle aspecten van het wadlopen onder de knie te krijgen moeten gidsen een opleiding volgen waar ze verdeeld over twee jaar ongeveer vijftig dagen mee bezig zijn.
'Er zijn best wel veel mensen die in eerste instantie geïnteresseerd zijn, maar die afhaken door alles wat er bij komt kijken. Dat is soms wel een hobbel, vijftig dagen is wel veel, en dan ook nog met name in het weekend.'

'Je krijgt er veel voor terug'

'Dat is voor mij geen beletsel geweest', zegt gids in opleiding Cor Pilat uit Hoogezand. 'Ik heb er bewust voor gekozen en wist van tevoren dat het pittig zou zijn. Maar zoals je hier om je heen ziet, het is hier prachtig. Het kost je wat tijd en energie, maar je krijgt er ook veel voor terug. Ik doe dit vrijwillig, naast mijn reguliere baan. Ik zal het geen roeping noemen, maar het komt wel in de buurt'.
Stille getuigen van de drukte op het wad
Stille getuigen van de drukte op het wad © Steven Radersma/RTV Noord
Na drie-en-een-half uur wadbeleving klimmen de deelnemers aan de tocht de dijk weer op, om vervolgens in grote spoelbakken het slib van armen, benen en schoenen te spoelen. Deze activiteit kunnen ze afvinken op hun 'vakantie-bucketlist'.