Analyse: Wat wil de provincie eigenlijk met ons landschap?

Er moet meer bos komen, er moeten (kleine) windmolens en zonneparken bij en er moeten meer toeristen naar Groningen komen. De daadwerkelijke vraag hoe het landschap van Groningen er over twintig jaar uit moet zien, blijft met dit provinciebestuur onbeantwoord.

Een brede coalitie presenteerde zich vorig jaar op het provinciehuis. Met GroenLinks, PvdA, VVD, ChristenUnie, CDA en D66 moesten de bakens worden verzet. Het coalitieakkoord: inzetten op duurzaamheid, meer toerisme, ruimte voor natuur en de boeren mogen ook nog meedoen. De chemische industrie moet vergroend. Niet te snel, het moet wel betaalbaar blijven.

Vertrekkend gedeputeerde Eelco Eikenaar (SP) zei gefrustreerd dat zijn voormalige collega-gedeputeerden genoegen namen met de ‘status quo’: een beetje van dit en een beetje van dat, om als coalitie de rit uit te kunnen zitten, Den Haag niet te veel tegen de haren in te strijken en elkaar als partijen in de coalitie de hand vast te houden.

Missen regie van de provincie

Sindsdien is het provinciebestuur uitgebreid van vijf naar zes partijen. Die uitbreiding heeft de bestuurskracht en regierol van de provincie geen goed gedaan. Veelzeggend was het signaal van het maatschappelijk middenveld, vorige week tijdens een hoorzitting op het provinciehuis. Op het gebied van duurzame energie missen zowel het bedrijfsleven (Samenwerkende Bedrijven EemsDelta, RWE), de landbouw (LTO) als de natuurorganisaties (Groninger Landschap) regie van de provincie. De wezenlijke vraag hoe we de komende jaren ons landschap inrichten, wordt door dit provinciebestuur niet beantwoord.

GroenLinks wil vooral verduurzamen, de VVD wil dat het realistisch gebeurt en de rest van de partijen omarmt zonneparken, (kleine) windmolens en windmolens op zee om Groningen de energieprovincie te laten blijven.

Waar komt nu eigenlijk wat?

Het gemiddelde is: duurzaamheid, meer toeristen, ruimte voor de boer en meer bos. De bijdragen van GroenLinks, PvdA, ChristenUnie, D66, CDA en VVD beluisterend, kun je concluderen dat er ideologisch gezien amper verschil zit tussen de partijen. Provinciebestuurders worden niet of nauwelijks kritisch bevraagd, de oppositie wordt buitenspel gezet en de achterban wordt niet bediend, GroenLinks uitgezonderd. Gevolg: het bedrijfsleven mist regie, landbouworganisatie LTO vreest verrommeling van het landschap en Groninger Landschap wil een provincie die meer gaat sturen: waar komt nu eigenlijk wat?

Dit provinciebestuur, deze provinciecoalitie moet stevige keuzes gaan maken, zo is het geluid vanuit de samenleving. Industrialisatie van het landschap door middel van veel zonneparken en windmolens gaat toeristen niet verleiden om naar Groningen te komen. Om over nuttig gebruik van landbouwgrond maar te zwijgen.

Zandplas Sellingerbeetse

Exemplarisch voorbeeld is de zandplas Sellingerbeetse. In de zomer is dat een toeristische bestemming met veel recreanten, maar daar komt nu een zonnepark op het water. Een beetje van beide, waardoor het toerisme in het gebied een deuk kan oplopen.

Juist nu moet de provincie gaan kiezen: hoe gaan we Groningen fundamenteel inrichten? Kiezen we windmolens en zonneparken en accepteren we dat er mogelijk minder toeristen komen? Voor die keuze is genoegen nemen met een ‘status quo’ niet genoeg.

Deel dit artikel:

Recent nieuws