Column: Huize Corona

‘Hee lullo, ben jij al besmet? Mooie partij gisteren bij jullie. Ik heb nu alleen echt een wáánzinnige keelpijn en ik hoest groene stukjes long uit. Moet ik me laten testen denk je? Niet? En jij dan? Beetje snotterig? Kom je zo een biertje drinken dan? We hebben net een nieuwe huisfeut hier, die het bier haalt.’

‘Hé mam, leuk dat je belt. Ik moet wel zometeen inloggen bij Informatiemanagement 3.0, maar ik kan nog wel eventjes bellen. Corona? Nee, ik niet in elk geval. Een huisgenoot is een beetje verkouden maar dat gaat wel weer over. Ik ken hé-le-maal niemand met corona en ik spreek trouwens ook bijna niemand, dus zelfs als ik corona zou willen, loop ik het niet op. En áls ik het oploop, ben ik er ook zo weer van af. Maak je maar geen zorgen. Hé, maar ik moet nu echt gaan, anders haal ik mijn tentamens niet. Doei kusjes.’

Je kunt blijven inpraten op je studerende kind: maak een studieschema, deel je dagen in, begin niet op het laatste moment aan je tentamens, probeer af en toe eens een dagje niet te drinken, hou je kamer een beetje netjes, kam je haar en zorg dat je geen corona oploopt. Maar ouders praten tegen een spreekwoordelijke muur. Het jonge volkje slaat al sinds de Steentijd alle goede raad in de wind, toen er nog geeneens muren waren. Het is een wonder dat er in al die eeuwen iets van vooruitgang is geboekt.

Nu de r van reproductiegetal weer in de maand zit, roepen bezorgde wetenschappers, burgemeesters, Mark Rutte en Irma Sluis de studenten op zich toch vooral aan de regels te houden. Want met goed gedrag kunnen we een tweede besmettingsgolf ‘breken’. Er is een campagne op komst die zich speciaal op de studenten en andere jongeren richt, compleet met ‘influencers’, de influenza onder de propagandisten, en boze boa’s die vanaf de drempel van de studentenhuizen in het trapgat naar boven roepen: ‘Houden jullie wel een beetje afstand daaro?’ Dat is zo naïef, dat je hier gerust van een snotneusbesluit kunt spreken. Je kunt net zo goed een ‘influencer’ aan je kat laten vragen om alleen in de tuin van de buren te schijten.

En dan hebben we in Groningen nog geluk, want hier is de toestand alleen maar ‘waakzaam’, terwijl die in de randstad al ’zorgelijk’ is. Daar moeten de cafés nu zo vroeg dicht dat je onvermijdelijk geconfronteerd wordt met de traumatische ervaringen van ‘muziek uit’ en ‘licht aan’. Dan kun je je beter meteen thuis bedrinken. Hier mogen we althans nog de kroeg in, met alle looplijnen van dien.

Wie verstandig is en zich rekent tot de niet-jongeren, (to be young or not to be young…) laat dat wel uit zijn hoofd zolang er geen vaccin is. Maar intussen kunnen de jongeren in de kroeg, in hun studentenhuizen (en waarom niet ook in collegezalen en de UB), lekker over elkaar heen aerosoleren totdat ze allemaal de corona achter het hart hebben opgelopen. Er gaan er misschien een paar dood, maar voor de meesten blijft het bij milde verschijnselen en de omzet van de horeca blijft aldus tenminste op peil.

‘Influencers’ kunnen hun energie beter steken in de niet-jongeren. Die moeten wél op hun gezondheid letten en jongeren dus mijden als de pest. Ze moeten hun kroost maar even weren uit huis, niet inhuren achter de kassa van de Albert Heijn en in aparte treincoupés proppen. It takes two to tango, maar afstand houden kun je in je eentje. We wensen onze kinderen veel succes in Huize Corona, met hopelijk een goede dagindeling en een weloverwogen studieschema.

Meer over dit onderwerp:
coronavirus zorg columns opinie
Deel dit artikel:

Recent nieuws