Column: Babbelbaank’n

Je hoort het de Vieze Man al zeggen: ‘Goedemiddag… Bent u ook eenzaam?’ ‘Nee, ik zit hier gewoon wat voor me uit te staren, even bekomen van de coronabeslommeringen.’ ‘Maar u wéét toch wel dat u op een babbel baank zit? Speciaal bedoeld om onze eenzaamheid bespreekbaar te maken? Mag ik even naast u komen zitten?’

Gelukkig had de Groningse gemeenteraad deze week, ondanks de coronacrisis, ook nog even tijd om zich bezig te houden met moderne existentiële problemen, waartoe we ook de eenzaamheid mogen rekenen. En als het dan toevallig ook nog de Week van de Eenzaamheid is, en er circuleert ergens een percentage van 43,2% (!) van de Groningers die zich eenzaam zegt te voelen, kunnen sociaal bewogen partijen niet werkeloos blijven toezien. Vandaar dat unaniem gesteunde voorstel om her en der in de stad zo’n tien (!) ‘babbel baank’n’ te plaatsen, waar eenzame mensen zich als zodanig kunnen afficheren, in afwachting van een lotgenoot of een gezellige praatjesmaker.

Voor wie zich afvraagt of hij/zij voor een zitplaats op zo’n stigmatiserend bankje in aanmerking komt, dit is de gebruikte definitie: ‘Eenzaamheid is een negatieve situatie, gekenmerkt door gemis en teleurstelling. Het is de uitkomst van een persoonlijke waardering van een situatie waarin iemand zijn bestaande relaties afweegt tegen zijn eigen wensen of verwachtingen ten aanzien van relaties. Eenzaamheid is dus een persoonlijke, subjectieve ervaring. Gevoelens van eenzaamheid hebben vooral betrekking op gebreken in de kwaliteit van relaties. Maar iemand kan zich ook eenzaam voelen doordat het aantal contacten lager is dan gewenst.’ Op die bankjes treffen we dus mensen aan die daar hun bestaande relaties zitten af te wegen tegen hun eigen wensen of verwachtingen ten aanzien van relaties. En daar moet u dan naast gaan zitten!

Het mogen niet zomaar bankjes zijn waar deze en gene met willekeurige motieven op kan neerploffen. Ze worden voorzien van een speciaal kleurtje en een QR-code (al valt te betwijfelen of de Vieze Man daarmee uit de voeten kan), en ‘gebiedsteams’ en stadsbeheer gaan de komende maanden vergaderen waar die tien babbel baank’n komen te staan. Hoe een goedbedoelende democratie een op zichzelf vruchtbaar idee kan stukrepareren.

Intussen zijn aan de noordzijde van de Grote Markt juist wat bankjes verwijderd, waar ook mensen plachten te zitten die niet de hele tijd hun bestaande relaties aan het afwegen zijn tegen hun eigen wensen en verwachtingen ten aanzien van relaties. Die komen voorlopig ook niet terug, want het stadsbestuur is eerst nog doende om van de Grote Markt één grote gezellige huiskamer te maken. Nu is het namelijk zo’n nondescript eh, plein, waar niks gebeurt. In plaats daarvan komen er straks tien (!) bomen om de romantiek terug te brengen, dixit wethouder Chakor. Het moet een romantische ontmoetingsplek worden, waar stelletjes ontstaan, waar je kunt slenteren en mensen kunt kijken. Vanaf bankjes onder die bomen dus.

Voor de eenzamen onder ons wordt dat geen aantrekkelijke plek, want van verliefde stelletjes om je heen ga je je bestaande relaties alleen nog maar meer … etc. Die babbel baank’n moeten maar in druilerige buitenwijken komen te staan, waar eenzamen tenminste nog de kans hebben wat lotgenoten te ontmoeten. De banken hoeven geen anderhalve meter breed te zijn, want eenzaamheid is niet besmettelijk.

Meer over dit onderwerp:
columns opinie
Deel dit artikel:

Recent nieuws