Voth moet Lycurgus na lang wachten toch verlaten: ‘Het is zwaar’

Chris Voth moet Lycurgus alsnog verlaten
Chris Voth moet Lycurgus alsnog verlaten © JK Beeld
Voor de Canadese Lycurgiaan Chris Voth is zijn terugkeer naar Nederland uitgelopen op een grote teleurstelling. De volleybalclub wilde hem toevoegen aan de technische staf als assistent-trainer en videoanalist, maar Voth krijgt geen werkvergunning.
De Canadees speelde van 2014 tot medio 2016 en het seizoen 2018/2019 voor Lycurgus. In augustus kwam hij terug naar Groningen om opnieuw bij Lycurgus in dienst te gaan. Maar omdat zijn aanvraag voor een werkvergunning is afgewezen en zijn visum is verlopen, blijft zijn verblijf beperkt tot drie maanden.

‘Het is zwaar’

‘Ik ben natuurlijk heel teleurgesteld dat ik terug moet naar Canada. Het is zwaar. Ik keek er erg naar uit om deel uit te maken van het team. Groningen is voor mij zo speciaal, vanwege de mensen. Iedereen is hier zo gastvrij en zo vriendelijk. Ik heb hier echt een soort tweede familie opgebouwd. Dat maakt het echt speciaal. Ik houd ook van de stad. Ik krijg er geen genoeg van om foto’s te maken in de stad.’

‘Groot blauw hart’

Wytze Kooistra, die zich bij Lycurgus heeft beziggehouden met de zaak van Voth en de Canadees woensdagochtend naar Schiphol brengt, is eveneens teleurgesteld. ‘Chris heeft en groot blauw hart. Hij heeft het heel erg naar zijn zin in Groningen. Dit gunnen we hem niet.’

Stukgelopen op aantal punten

De voormalig topvolleyballer legt vervolgens uit waar het op stukgelopen is bij het UWV. Het gaat om een aantal punten. ‘We hebben wel met deze functie geadverteerd natuurlijk, maar in hun ogen moet je met ‘moeilijk vervulbare functies’, minimaal drie maanden werven, en via het UWV. Dat is één van de punten. En we kunnen niet het salaris betalen, dat hier volgens het UWV aan gekoppeld zou moeten zijn. Dat past gewoon niet in onze begroting.’

Geschikte kandidaat in Europa?

‘Het belangrijkste punt is dat zij vinden dat we in Nederland of verder in Europa een geschikte kandidaat zouden moeten kunnen vinden. En dat je daar voldoende inspanning voor moet leveren om die te vinden. We hebben ook wel mensen van de bond en in het buitenland gevraagd, maar er is eigenlijk niemand voorbij gekomen, die interessant genoeg is voor deze functie, of die dat wil.’

‘Chris voldoet in alle opzichten’

‘Dus toen Chris voorbij kwam, waren we natuurlijk heel enthousiast. Hij is natuurlijk iemand die in alle opzichten aan het profiel voldoet. Hij zou ons ontzettend goed kunnen helpen en hij wil graag. Ik ben van mening, we kunnen niemand anders vinden die dat zo goed kan. Bovendien is hij assistent-bondscoach van Canada. Dat land staat negende op de wereldranglijst.’

‘In buitenland vaak makkelijker’

‘Je ziet wel dat zoiets in het buitenland vaak makkelijker lukt, dan in Nederland. We zijn niet voor niks het enige land waar niet gesport wordt op het hoogste niveau, buiten het voetbal om. Toen ik in Italië volleybalde, ging ik zo langs het gemeentehuis en in vijf minuten waren de papieren klaar. Dat is hier wel anders. Maar daar staat tegenover dat het in Nederland ook allemaal wel weer goed geregeld is, dus daar moeten we ook niet over klagen’, zo relativeert Kooistra.

Na vier maanden uitslag

‘Op het hele proces heb ik wel wat aan te merken. De aanvraag is op 29 juni al ingediend. Toen kregen we begin augustus een brief om dingen te verduidelijken, en dan krijg je pas eind oktober de uitslag. En tussendoor hebben we heel lang geen mensen kunnen bereiken. Directe telefoonnummers die niet werden opgenomen. Daar vind ik wel wat van.’

Poging twee?

‘Of het in de toekomst wel lukt met Chris? Die hoop hebben we wel. Misschien dat het lukt als we het de volgende keer op een andere manier aanvliegen. Ik heb vandaag ook weer gebeld om die vacature in te schrijven bij het UWV. Nou, zei die mevrouw: Verwacht niet dat ik morgen terugbel met een geschikte kandidaat’, aldus Kooistra.

‘Tranen in het vliegtuig’

Chris Voth nam dinsdagmiddag afscheid van de ploeg van coach Arjan Taaij. ‘Het was zwaar om afscheid te nemen. Deze mensen zijn heel belangrijk voor mij. Ik probeerde sterk te zijn en mijn tranen binnen te houden, maar van binnen huilde ik. Ik bewaar de tranen voor in het vliegtuig naar Canada. Ik heb zeker een blauw hart. Ik bloed blauw’, aldus Voth met een kleine glimlach.