Roeien tot je erbij neervalt bij online NK Indoor

Een groot aantal roeiers van Aegir en Gyas zijn zaterdag tot het uiterste gegaan bij het NK Indoor Roeien. Normaal gesproken wordt het evenement in Amsterdam gehouden, maar door corona werd het een online kampioenschap.
In het ACLO Sportcentrum staan de ergometers in twee rijen opgesteld. De roeiers van beide verenigingen kijken elkaar recht in de ogen. Niet dat er een hevige concurrentiestrijd gaande is, want iedere sporter heeft zo z'n eigen doelen gesteld.

Beeldscherm

Zo streeft Ilse Kolkman van Aegir naar een nieuwe persoonlijke toptijd over 2000 meter roeien op het roeiapparaat. Geconcentreerd wacht ze op het startsignaal. Na de eerste halen is het zaak om in het goede ritme te komen. Het beeldscherm voor haar geeft aan op welke positie ze ligt. 'Het is niet zo dat ik daar naar kijk, want ik ga er niet harder door. Ook pas ik mijn tactiek er niet op aan.'
Je wilt laten zien wat erin zit. Dat kan alleen maar door zo diep te gaan
Ilse Kolkman - Roeister Aegir

Alles van de bodem schrapen

Kolkman sluit zich helemaal af van de buitenwereld. Dat wordt haar wat makkelijker gemaakt door het volume van de muziek die naar bijna de hoogste stand is gedraaid. De coach moedigt haar aan, maar of Kolkman het hoort is zeer de vraag. 'Nog honderd meter', wordt er gecoacht. Kolkman hoort dat ook. 'Dan probeer je echt nog even alles van de bodem te schrapen, zeg maar.'

Geen record

Als ze de virtuele finish gehaald heeft, laat ze de handvaten, waar de ketting aan zit, los. Kapot, moegestreden en happend naar adem staart ze heel even naar haar eindtijd. Het is niet gelukt om een persoonlijk record te roeien en daardoor blijft het clubrecord van Aegir in de boeken staan.
Zwaar hijgend ligt ze een paar minuten op de vloer. 'Je wilt laten zien wat er in je zit. Dat kan eigenlijk alleen maar door zó diep te gaan. Maar als je fit bent, herstel je snel', vertelt ze ruim een half uur na haar race. Zondag mag ze zich nog een keer uitleven. In haar trainingsprogramma staat een roeisessie van zesduizend meter.

Nationale titel

Bij Luuk Adema van Gyas gaat na tweeduizend meter sleuren de linkervuist in de lucht. Hij pakt de nationale titel in zijn klasse. Er klinkt een kort applaus, want ook hij is tot op de bodem gegaan. Dat hij kampioen is, is slechts een mooie bijkomstigheid. 'Ik had drie of vier seconden sneller willen zijn, dichter bij de zes minuten. Maar het is wat het is, er zat nu niet meer in', mokt Adema.
Luuk Adema vol overgave in actie op de roeiergometer
Luuk Adema vol overgave in actie op de roeiergometer © Henk Elderman

Geen favoriete bezigheid

Uiteindelijk dringt het besef door dat hij de beste is van Nederland. 'Ik vind het wel heel leuk, want ik had er geen rekening mee gehouden om op de 'ergo' kampioen te worden. Ik laat het even bezinken nu, want ik ben wel erg moe', geeft hij aan.
Adema's uitleg geeft ook meteen aan dat wedstrijden op een ergometer niet zijn meest favoriete bezigheid is. 'Ik denk niet dat heel veel mensen dit leuk vinden, maar het hoort erbij. Je test wat je kunt en dat maakt het meteen ook wel vervelend.'