Door de mand: Kees Vlietstra houdt van mooie zinnen

Nou, dan heeft u uzelf een leuk verjaardagscadeau gegeven meneer. Beteuterd kijk ik naar het portier van mijn auto. Mijn lieve Peugeot 204. De deur ligt in de kreukels op de voorstoel. Botsing op de Martin Luther Kingweg in Assen. Mijn schuld. Meneer de agent noteert de gegevens.

Wat is uw geboortedatum meneer? Het is even stil onder de blauwe pet nadat ik antwoord heb gegeven.

Haha, meneertje toch. Nou dan heeft u uzelf een leuk verjaardagscadeau gegeven.

Die zaterdagavond, 13 december 1997 zo uit het hoofd, reed ik terug naar Groningen na een wedstrijd geocached te hebben in sporthal Marsdijk. Wedstrijd verloren, derde helft gewonnen. Shit, ik ben mijn kaartje vergeten te betalen bij Johnny in de kantine. Direct maar even regelen. Zonder richting aan te geven draai ik aan het stuur. Naar links. Snel terug naar de sporthal. De chauffeur achter me was daar niet helemaal op voorbereid en ramt de voorkant van zijn Hummer in de deur van mijn Peugeotje. Ik eindig met de Franse slag op de bijrijdersstoel in de gordel van de chauffeurstoel.

Een kwartier later staat meneer de agent te ginnegappen. Mezelf een verjaardagscadeautje geven. Pff.

In lijnbus 50 van Assen naar Stad denk ik terug aan de opmerking van de agent. Denk aan een vergelijkbaar verhaal. Was het niet, zo even uit het hoofd, de grote Robert Parish, center van de Boston Celtics, die zichzelf ook op een verjaardagscadeau trakteerde? Tijdens een lange roadtrip door het westen was Parish jarig. Zijn vrouw wilde hem verrassen en stapte op 30 augustus (wel even opgezocht) in het vliegtuig van Boston naar de stad waar de Celtics die avond een wedstrijd hadden gespeeld. Mevrouw Parish klopt verwachtingsvol op de hotelkamerdeur van haar mannetje. De deur zwaait open. De center staat met ontbloot bovenlichaam geschrokken te glimlachen naar zijn vrouw. Onder zijn oksels staan twee wulpse vrouwen. Overduidelijke call girls. Het gezicht van mevrouw Parish betrekt en voordat ze in schelden kan uitbarsten zegt manlief:

'Hi darling, I thought I'd give myself a birthday present.'

Bijzondere tijd. Terug naar de onze(kere). Zaterdag kreeg FC Groningen geen cadeautjes van RKC. Eerste helft was RKC zelfs beter. Radio Noord én Twitter blijft een heerlijke combinatie om zo'n wedstrijd te volgen. Beste samenvatting van de drie zwaar bevochten punten kwam van de onvolprezen, want beste voetbalanalist van het Noorden met bovendien de mooiste pen, Wim Masker:

Waar gaat dit heen met FC Groningen? Zelfs matige wedstrijden worden gewonnen. RKC is zoals vaker meester in het positiespel. Maar bijt met melkgebit.

Maar bijt met melkgebit. Heerlijk. Wim schreef toen mijn geliefde korfbalclub Nic. nog op het hoogste niveau speelde af en toe wedstrijdverslagen in De Gezinsbode. Zijn mooiste korfbalzin ken ik uit mijn hoofd:

De tweede helft werd de score heropend met een curieuze treffer van Gerald van Dijk. Drie, vier seconden lang maakte de bal, ronddraaiend op de korf, een besluiteloze indruk om uiteindelijk de afslag doelpunt te nemen: 11-13.'

Dit soort zinnen zijn echte cadeautjes. Als beelddenker komt zon zin tot leven.

Een andere volzin van de week raakte me ook in het hart. Jannes Stokroos, de voorzitter van Donar, was door het dolle heen toen hij het nieuws vernam dat zijn spelers per 17 december weer volle bak mogen trainen en echte wedstrijden mogen basketballen. Eindelijk de 1,5 meter maatregel van tafel.

Jannes Stokroos: 'Weet je wat zo mooi is? Ik heb wel eens in een bestuursbericht geschreven: Iedereen zei dat het niet kon, totdat er iemand kwam die dat niet wist. Dat is een uitspraak die ik vaak gebruik, om iedereen die denkt dat iets niet kan, te laten relativeren dat je niet moet opgeven.'

Prachtig. Iedereen zei dat het niet kon, totdat er iemand kwam die dat niet wist.

Gratis advies voor Mark Rutte: Jannes direct toevoegen aan het Outbreak Management Team. Jannes helpt ons de coronawinter wel door.

Ja, woorden hebben zin. En die losse woorden hebben natuurlijk zelf ook gewoon zin in een mooie zin. En heel soms worden die woorden in een bepaalde volgorde daadwerkelijk een mooie zin. Een zin die er toe doet. In die zin dat het de zin in leven verbetert. Een grappige, pakkende, ontroerende, cynische, harde of lieve zin. En als de zin dan écht klopt, als die lekker loopt, dan is zon zin een cadeautje. Zeker op een verjaardag. Dan heeft het zin om zon zin uit te pakken. En dat ga ik nu maar eens doen.

Zin in.

Meer over dit onderwerp:
columns opinie
Deel dit artikel:

Recent nieuws