Column: Het nieuwe jaar van de thuiswerker (6)

De winter is even een welkom afleiding in de coronaversuffing waar we in terecht zijn gekomen. Maar de thuiswerker heeft geen tijd voor ijspret, die heeft allerlei hoogst belangwekkende adviezen in de spreekwoordelijke pijplijn.

Maandag:

Door die sneeuwstorm gisteren had iedereen een gouden excuus om nóg lamlendiger te zijn dan op een normale zondag, De NS maakte daar dankbaar gebruik van en Lolo en ik waren ook niet vooruit te branden. Wat kan uit het raam staren toch heerlijk zijn! Op het plein waar we op uitkijken was het een drukte van belang. Vaders en kinderen bouwden een grote iglo, die andere vaders en kinderen een uurtje later weer in elkaar trapten. Zo heb je er twee keer plezier van.

Vanochtend lag er geen krant in de bus in verband met code rood, het nationale Jan Salie-alarm. En dat terwijl ik net een abonnement had genomen om een goede Wijze Man te worden! De krantenbezorgers zouden eens een koutje kunnen vatten of uitglijden met de brommer. Vroeger moest je elke dag door dit weer op de fiets naar school, 75 kilometer heen en 75 kilometer terug, daarna sneeuw ruimen en dan moest je nog beginnen met je huiswerk, met vijf broers en zussen op één klein kamertje zonder kachel. Tegenwoordig is iedereen van suiker. Gevoelstemperatuur is iets voor meisjes zeiden we vroeger. Pardon, zouden we vroeger hebben gezegd, want vroeger bestónd gevoelstemperatuur geeneens.

Na het Wijze Mannenberaad heb ik eerst Lolo ontbijt op bed gebracht, want die heeft nu veel last van lage rugpijn en Vojtech doet wat onrustig in haar buik, en daarna begonnen aan het rapport over de misbaarheid van managers.

Sjoerd maakt vandaag een spoedadvies over het schoonhouden van de stoepen, (hij stelt een wedstrijd voor via Instagram), want niemand in zijn straat doet dat nog en de sneeuw blijft nog wel even liggen. Bij mij zijn er intussen allemaal ijverige buren luidruchtig aan de gang gegaan met hun sneeuwschuivers. Het is een morele showdown: wie veegt zijn straatje schoon en welke buurman belandt er later in de hel? Ik heb de druk lang weerstaan, maar toen onze stoep de enige witte was in de straat moest ik er ook aan geloven van Lolo.

Onnodig te zeggen dat er ook vandaag nauwelijks treinen rijden.

Dinsdag:

Ik dacht echt dat met dat vaccineren (nou ja, het praten over vaccineren) het eind in zicht was gekomen van de pandemie, maar door al die verschillende varianten lijkt de verlossing verder uit zicht dan ooit. Het kabinet is het dan ook helemaal met ons, Wijze Mannen, eens dat de lockdown en de avondklok verlengd moeten worden. Je hoort er ook niemand meer over zeuren.

De scholen zijn vandaag weer opengegaan, en dat is voor kinderen en ouders natuurlijk leuk, maar ik ben benieuwd hoe snel ze weer moeten sluiten. Ik hoop dat de school van Sven, Lolo’s hoogsensitieve bijlesleerlingetje openblijft want ik kon die griepkop niet uitstaan. Hij kwam gisteren nog langs met een zelf beschilderd rompertje voor Vojtech om haar te bedanken en dat was hopelijk zijn laatste bezoek.

Sjoerd kondigde vanochtend aan dat hij de komende dagen gaat schaatsen op de Friese doorlopers waar zijn vader vroeger de Elfstedentocht ’63 op heeft gereden. Hij is zelf nog steeds lid van de Elfstedenvereniging en beweert hoe dan ook die tocht te gaan rijden, desnoods ’s nachts, in zijn eentje. En hij is geeneens Fries!

Onnodig te zeggen dat de intercity’s van de NS nog steeds in de remise staan.

Woensdag:

De winkels hier kunnen vandaag beginnen met hun Click and Collect verkoop. Ik zou bijvoorbeeld wel een paar nieuwe schoenen kunnen gebruiken en Lolo nieuwe positiekleding, want ze is opgezwollen als een strandbal. Alleen, helemaal de deur uitgaan om iets op te halen bij een winkel vind ik wel erg veel moeite. Ik ben toch altijd meer runshopper dan funshopper geweest en Lolo heeft in haar leven tot nu toe principieel alles tweedehands gekocht, tot ze bezweek voor de peperdure wieg die nu in de babykamer staat. En ze begint steeds vaker over een nieuwe Bugaboo, die er snel moet komen. Principes wijken blijkbaar voor de baby.

De Elfstedentocht gaat niet door. Dat lijkt me een opluchting voor Sjoerd, want die is gisteren op de sloot achter zijn huis al door het ijs gezakt en is daarbij een van zijn Friese doorlopers verloren.

Het sneeuwt allang niet meer, maar de NS heeft alleen maar sprinters op de rails staan. De conducteurs hebben hun neuswarmer op, voeten op een stoofje en een bekertje warme chocolademelk onder handbereik. En wat zouden de managers daar doen? Ik ben bijna klaar met mijn bullshitbanen-advies.

Donderdag:

Vanochtend mijn advies aan Sjoerd en Ron Jeremy gepresenteerd. Uitgangspunt is dat de afgelopen eeuw organisaties en bedrijven steeds meer zijn opgevat als machines die door managers bediend moeten worden. Die drukken dan op knoppen en dan gaan de radertjes harder of zachter draaien. Maar omdat managers nooit op zichzelf bezuinigen worden dat er steeds meer, zodat er ook steeds meer knopjes bedacht moeten worden om aan te draaien. Dat er meestal allang geen verbinding meer zit tussen knopje en bedrijf valt niet eens op. Daar hebben we dan de bullshitbaan, die niet alleen in het management voorkomt maar ook in de ambtenarij.

Sjoerd en Ron staan vierkant achter mijn advies voor een groot generaal pardon voor de bullshitbaners: wie erkent zo’n bullshitbaan te hebben, mag tot zijn pensioen doorbetaald gaan golfen of thuiszitten (en kan eventueel een fopknop meekrijgen om mee te blijven spelen) op voorwaarde dat de functie niet meer opnieuw wordt ingevuld en op voorwaarde dat hij of zij zich niet meer op het werk vertoont. Zeker na deze coronaperiode merken we daar waarschijnlijk niets van, want de managers draaien natuurlijk vanuit huis aan de knoppen. Een uitsterfbeleid dus. Het kost wat, maar dan ben je er wel van af. Het lijkt de corona-bestrijding wel…

Sjoerd was zo tevreden dat hij me de rest van de dag vrij gaf. Ik heb via Click en Collect een Bugaboo voor Vojtech gekocht. Wat zijn die krengen duur zeg! Als hij achttien wordt, presenteer ik hem de rekening.

Vrijdag:

Mijn wiskundeneefje Jasper appte me dat het vandaag palindroomdag is. Geen idee wat hij daarmee bedoelde. Ik vroeg of hij al veel ijspret had gehad (ik moet een beetje huiveren bij dat woord) maar hij reageerde koeltjes dat hij het nu druk heeft met tentamens. Hij wil de nieuwe lichting studenten voor blijven, die straks met een fopexamen (je slaagt nu al met drie vijven en drie zessen) aan de universiteit mogen beginnen. Het kabinet lijkt ons advies in de wind te slaan om iedereen het jaar grondig te laten overdoen om met een forse rugzak vol algemene ontwikkeling alsnog de vervolgstudie aan te vangen.

Komend weekend begint carnaval, maar ik hoor er niemand over. Vorig jaar werd daar het coronavirus voor het eerst flink rondgeaerosoleerd in Brabant, door die zachte ‘G’ van ze.

En ik moet morgen gauw nog wat rozen halen (de bloemenstallen zijn blijkbaar noodzakelijk, want die zijn open) want zondag is het Valentijnsdag en dan wil ik Lolo verrassen. Vroeger schreef ik nog wel eens een sonnet, maar daar heb ik als Wijze Man geen tijd meer voor.

Meer over dit onderwerp:
columns opinie
Deel dit artikel:

Recent nieuws