Lenie en haar spelletje Stratego

Echt verrassend is het niet. Lenie en haar schattige zeehondjes blijven in Pieterburen. Dat wisten we al voordat het hele gedoe over een vermeende verhuizing begon.
De eigenzinnige Lenie is nooit van plan geweest met haar levende handel te verkassen. Het heeft ons allen wel lekker beziggehouden. En wat te denken van die horden politici, die al likkebaardend dachten de kip met de gouden eieren al binnen te hebben. Ze hadden beter moeten weten.
Lenie moet genoten hebben van het spel van loven en bieden. Je kunt veel van de zeehondenmoeder zeggen, maar slim is ze zeker. Ze heeft met haar potje Stratego al haar tegenstanders op 't gemeentehuis in Leens subtiel weggespeeld. Ze heeft ze op de knieën. Voor eens en altijd.
Van de door haar gekozen strijdwijze kun je van alles vinden. Maar het werkt dus wel. Lenie wordt bewonderd en verketterd. t Is hoe dan ook een bijzonder mens. Daar hebben we er in deze 'doe maar gewoon, dan doe je gek genoeg-provincie - niet al te veel van. Moeten we koesteren.