Column: De sabbat is er voor de mens

Hoewel Pasen voor minstens de helft van de lezers gaat over woonboulevards, eieren en neut’n schait’n, zijn er nog altijd gelovigen die zich graag laven aan de échte paasboodschap. We leven tenslotte niet bij paasbrood alleen.

Maar zoals shoppen op afstand kan, (en doe dat nou eens niet bij de Zalando’s, Coolblues en Bollen, maar bij de lokale middenstand) zo geldt dat ook voor het geloof. Dat begon donderdag al met het tot de laatste snik uitzitten van The Passion (de Zalando onder de passies) en wie daar nog niet genoeg eeuwig heil heeft ingedronken, kan zondag ook nog een paasstream naar keuze afkijken, bij de eigen gemeente of parochie. Voor een opwekkende preek hoef je de deur heus niet meer uit. Je kunt je in je luie stoel laten sterken in het geloof, als ware het een voetmassage aan huis.

Thuisblijven heeft als bijkomend voordeel dat je niks in de collectezak hoeft te doen en tijdens de preek een kop koffie en een paashaas kunt nuttigen. Kan de dominee zich intussen een grapje permitteren over de wonderbaarlijke opstanding van Mark Rutte, na een mislukte kruisiging, of, beter nog, het messiaanse karakter van Omtzigt aanstippen. Die heeft met zijn humorloze beginselvastheid meer overeenkomsten met Jezus dan onze (nu nog) goedlachse, principeloze (nu nog) premier.

Bovendien kun je dan meteen na de onlinedienst overschakelen naar een liveverslag bij een kerk in Urk of Krimpen aan den IJssel waar mannenbroeders een handgemeen met journalisten en eventueel met de door God over hen gestelde overheid aangaan. Want sommige vromen willen de blijde boodschap, ook in de lockdown, aanhoren in een kerkgebouw. Dat is door de vrijheid van godsdienst niet te verbieden, maar het tart wel de regels van de lockdown. Maar scherpslijpers volgen de regels liever naar de letter dan naar de geest.

Groningse middenstanders in de binnenstad hebben zulke journalistieke vechtpartijtjes voor hun winkeldeur nog niet meegemaakt. Sterker nog: de pers schoolt helemaal niet samen voor hun geopende deuren en de boa’s hebben ook wel wat anders te doen. En dat terwijl afgelopen week bleek dat er veel winkels zijn waar je zo naar binnen mag stappen, als er toch niemand binnen is.

Volgens de coronaregels zouden winkeliers alleen klanten op afspraak, minstens vier uur eerder, mogen binnenlaten. Je ziet een paar schoenen in de etalage van een lege winkel, je belt, pal voor de winkeldeur, voor een afspraak, je maakt op je oude schoenen gauw nog even 40.000 stappen voor je stappenteller en koopt na vier uur je nieuwe schoeisel. Als iedereen dat zou doen, zou de binnenstad vollopen met ronddrentelende kopers op afspraak en krijg je zo’n conspiratief hoerenbuurtsfeertje. Gezellig, maar niet de bedoeling van de coronaregels.

De kleine winkeliers hebben dus groot gelijk dat ze kopers toelaten in hun lege zaak, zeker gezien de rijen voor de slijter en de kuddes klanten in de supermarkten. Dat is niet naar de letter, maar wel naar de geest van de regels. En ze kunnen steun vinden in de uitspraken van Jezus, wiens opstanding we zondag vieren. Die vond ook al dat regels een middel zijn, en geen doel: ‘De sabbat is er voor de mens, en niet de mens voor de sabbat.’ Maar daarvoor moeten ze zondag dan wel even naar de onlinepaaspreek luisteren.

Meer over dit onderwerp:
columns opinie
Deel dit artikel:

Recent nieuws