Door de mand: In Kees Vlietstra's weekend stond de gleuf centraal

'Ga je die gleuven niet missen?', vroeg Ronald Niemeijer aan de postbode van de nieuwbouwwijk Gravenburg in de stad Groningen.

In de hoop op een chauvinistische voorbeschouwing op de wedstrijd PSV - FC Groningen schakelde ik, op de bank in mijn huisje op Bitterzoet in Meerstad, zaterdagavond naar RTV Noord. Daar helaas geen voorbeschouwing, maar het feelgood-programma Expeditie Grunnen - in coronatijden Expeditie 1,5 meter.

De bekende oranje bus was in de wijk Gravenburg, waar postbode Methlic Mennenga na vijftien jaar zijn laatste ronde fietste. Heel Gravenburg was versierd, voor postbode Methlic. Niemeijer nam diepte-interviews af met voornamelijk vrouwelijke bewoners. Gezamenlijke boodschap: postbode Methlic is een topper.

Hij kan niet alleen heel goed brieven bezorgen, postbode Methlic is ook gewoon een hele lieve, mooie, bescheiden en aardige man. Postbode Methlic is Gravenburgs knuffelpostbode. Vlak voordat ik toch echt naar PSV - FC Groningen wil zappen, sluit Niemeijer het interview af. 'Ga je al die gleuven niet missen?' Postbode Methlic moest lachen. 'Dat is privé.'

Bij de eerste balomwentelingen, met de PSV-supporters heerlijk met plastic glazen bier in de zon, dwalen mijn gedachten af naar mijn eigen bezorgtijd. Kranten lopen. Eind jaren 80. Krant? De Volkskrant. Wijken? Paddepoel, Selwerd en de Tuinwijk, met mondaine straten als de Moesstraat en de Fruitstraat. Vond het heerlijk rustgevend werk. De zware fietstassen leeg fietsen. In een stad die ontwaakt, waar vogels fluiten, de zon opkomt en een verdwaalde dronken student vanuit De Blauwe Engel richting studentenkamer strompelt.

Ik moest de kranten halen bij een pand in de Kleine Butjesstraat. Daar stond dan een dikke kerel, met een grote sleutelbos aan zijn riem, die de bezorgers de juiste stapel kranten aanwees. Die dikke kerel had hetzelfde gevoel voor humor als Ronald Niemeijer: 'Zo Keessie, gooi jij je kranten maar even lekker in de gleuven van de Fluit- en de Flamoesstraat.'

Mooie tijden. Terug naar PSV - FC Groningen. Coach Danny Buijs laat de FC sinds een paar weken niet meer van achteruit opbouwen. Geen verzorgde opbouw met een balletje breed via keeper Padt in de eigen zestien, om daarna met inschuivende verdedigers een overtalsituatie te creëren.

Nee, het is tegenwoordig lange halen snel thuis en gokken op de tweede bal. Systeem 2.0: De Peer van Padt. Kon me wel bekoren. PSV had het er lastig mee. Heerlijk spelletje. Speelden we met Engelbert 3 ook altijd, met dit verschil dat Padt de bal keurig tussen middellijn en de vijandelijke zestien neerlegde en onze keeper - Rooie 'doe eens positief verdomme' Lucas - meestal de bal tussen onze dug-out en de naastgelegen ijsbaan trapte. Hoe dan ook zat onze FC goed in de wedstrijd. VAR Kevin Blom wat minder....

In de pauze moest ik aan postbodes in de sport denken. Raymond van Barneveld in Den Haag, Barry van Aerle in Helmond. Barney en Barry. Waar Barney van postbode uitgroeide tot professioneel darter, ging Barry na zijn carrière als voetballer met een Europa Cup 1 én een Europees Kampioenschap op zak gewoon brieven bezorgen. Mooi.

Bij de Utah Jazz basketbalde in dezelfde tijd Karl Malone, bijnaam: The Mailman want the mailman always delivers. Malone scoorde in zijn carrière een totaal van 36.928 punten en staat daarmee op de tweede plek op de topscorerslijst aller tijden, achter Kareem Abdul-Jabbar. Uw krantenbezorger had in die tijd meer met Barney en Barry dan met Malone, ondanks zijn prachtige bijnaam.

De tweede helft begint. Scheidsrechter Manschot wordt door varretje Blom een paar keer naar het beeldscherm gedirigeerd. Keurt één goal van PSV terecht af, maar hij had de ballen niet om Blom met de boodschap return to sender tegen te spreken bij de belachelijke penalty na de handsbal van Dammers. Nee, uw krantenbezorger heeft meer met Roelof Luinge en Siemen Mulder dan met pseudo-postbode Manschot. Ergo: PSV - FC Groningen 1-0.

Zondagmiddag. Zappen tussen Luik-Bastenaken-Luik, Villarreal - Barcelona, Ajax - AZ en Dynamo - Lycurgus. De afstandsbediening als postbode. Op Podium TV is Emiel Venema commentator bij de beslissende wedstrijd in de finale om het Nederlands kampioenschap tussen Dynamo en Lycurgus.

Als hij na een blok van Dynamo rept dat de bal precies in de brievenbus valt, kan ik het naderende verlies van Lycurgus niet meer aanzien en zap naar Villarreal - Barcelona. Wat een wedstrijd. Barcelona speelt niet met het 'Peer van Padt'-systeem. Het speelt tiki-taka 3.0. Toch staat het in de laatste fase onder druk van Villarreal, dat ouderwets postbodevoetbal speelt. Barca wint wel: 1-2.

Pff, wat een sportweekend. Ik heb lang niet alles helemaal kunnen zien, maar verheug me nu al op De Volkskrant (10 euro voor 10 weken) van morgenvroeg voor de nabeschouwingen. De krantenbezorger weet inmiddels het adres. Een gleuf in Bitterzoet in Meerstad.

Recent nieuws