Voetbal is eng

Voetbal is een enge sport. Dat denk ik als ik naar de beelden kijk van de persconferentie van Louis van Gaal. De AZ-trainer vertrekt naar Bayern Munchen. Naast hem zit voorzitter Dirk Scheringa van de Alkmaarse club. Een week eerder huilde de man nog mee met de wolven in het bos.
Scheringa wist helemaal niets van interesse voor zijn trainer van de Duitse Rekordmeister. Helemaal niets. Hij snapte niets van de sluwe handelswijze van de Beierse club. En nu een week later vertelt hij doodleuk dat hij van alles op de hoogte was. Op de vraag van een journalist of hij niet een merkwaardig AZ-spel speelde, zegt hij fijntjes “Nee hoor, het was een mediahype”!

Je speelt het spel van liegen en bedriegen en noemt het een mediahype. Het gaat hier om dezelfde man die over de ruggen van duizenden arme en minder arme Nederlanders zijn (vele) miljoenen verdient. Liegen en bedriegen is niet alleen voor hem, maar ook voor het hele voetbal intussen heel normaal.
Dichterbij huis kan Hans Nijland er ook wat van. Ooit riep hij dat in de winterstop geen enkele maar dan ook geen enkele speler de Euroborg zou verlaten. Een paar weken later voetbalde de halve FC-selectie bij Ajax.
Hans wist drommels goed hoe de vlag erbij hing en speelde de daadkrachtige held om de prijs van zijn spelers op te drijven. Voorgelogen werden we wel met z’n allen. Goed, van Hans kan ik het nog wel hebben, want hij is een mooie boef. In tegenstelling tot Scheringa. Da’s een miesgaster, zeggen wij in Winschoten. Maar voetbal is niet alleen liegen en bedriegen. Het is nog veel erger.
Vorige week nog Michael Ballack van Chelsea gezien, die als een overspannen baviaan de scheidsrechter belaagde, omdat hij geen strafschop kreeg in de wedstrijd tegen Barcelona? Of neem FC-trainer Ron Jans. Schiet ballen weg, steekt zijn middelvinger op of scheldt de vierde official helemaal verrot en dat allemaal vlak voor de camera. En wij kijken er met miljoenen tegelijk naar. Maar niet alleen wij, ook onze kleine medemens ziet dat met zijn onschuldig blauwe kijkers. En dan heb ik het nog niet eens over de te pas en te onpas schitterend uitgevoerde elleboogstoten in het gelaat van een tegenstander.
De middelvinger is weer enorm populair op de schoolpleinen en de trapveldjes, een bal wegschieten als je er niet mee eens bent is IN. Onze kinderen maken heel handig gebruik van de voorbeeldfunctie van de wijze grote mensen op de televisie. Een paar weken geleden zat ik met m'n neefje van negen op de tribune van de FC. Aan de andere kant van mij drie tienerbroertjes. Scheidsrechter Braamhaar floot voor een overtreding en dat was niet in het straatje van de FC en ook niet in die van het drietal. De broers hieven massaal ‘Homo!!! Homo!!! homo!!!’ aan en staken hun middelvinger op richting speelveld, maar meer nog naar de man in het zwart. Een foute beslissing later en mr X, zoals ik mijn neefje liefkozend noem, deed vrolijk mee met zijn drie jonge buurmannen.
Tja, discriminatie, belediging, liegen, bedriegen, geweld. Op en rond het voetbalveld is het heel normaal. Maar als een stel opgeschoten jongens een 4 mei herdenking in Leek verstoren, is de wereld ineens te klein. In Duitsland wilden ze het paintballen verbieden, want dat schijnt schietgeweld op te roepen. Misschien wordt het tijd om de zogenaamde edele voetbalsport te verbannen, want voetbal is zo langzamerhand eng. Heééel erg eng!