Cornelis Drijfhout viert drie weken lang vakantie in donkere isolatie

Cornelis Drijfhout
Cornelis Drijfhout © Steven Radersma/RTV Noord
Terwijl anderen genieten van vakantie in binnen- of buitenland, sluit Cornelis Drijfhout zich iedere zomer compleet af van de buitenwereld, voor een vakantie die niet veel mensen zullen begrijpen.
'Ik zeg weleens tegen mijn familie: ik pas niet in deze wereld’, zegt Drijfhout in de woonkamer van zijn woning, pal naast de sluis van Gaarkeuken. 'Dat klinkt misschien somber, maar dat is het niet. Ik voel me er wel lekker bij.’

'Ik moet er niet aan denken op een handdoekje aan het strand te liggen'

Die wat wereldvreemde instelling verklaart deels de wel zeer bijzondere manier waarop Cornelis - ‘mijn leeftijd is niet belangrijk’ - zijn vakantie viert. Houden andere vakantievierders van strand, zee en campings, Drijfhout gruwt ervan.
‘Ik moet er niet aan denken dat ik op een handdoekje op het strand naast andere badgasten in de zon lig te bakken. Dat lijkt me verschrikkelijk. Als anderen het fijn vinden is het prima, maar voor mij is het niets.’
Zijn vrouw Helen Drijfhout behoort tot de categorie mensen die wél graag op vakantie gaat. ‘Omdat Cornelis niet mee wil, ben ik vroeger toen de kinderen klein waren, met hen op vakantie gegaan. Dat begon met drie dagen Ameland en dat is langzamerhand uitgegroeid tot drie weken naar het buitenland, tegenwoordig zonder kinderen, want die zijn inmiddels volwassen.’
Bekijk de reportage over de bijzondere vakantie:
Cornelis Drijfhout viert drie weken vakantie in het donker

Wee gevoel

Dit jaar gaat Helen met een nicht op fietsvakantie in Zuid-Duitsland, Zwitserland en Oostenrijk. ‘Tabee’, zegt Cornelis als ze op de dag van vertrek in de auto stapt. En als de auto uit het zicht verdwijnt: ‘Als ze weggaat geeft dat in het begin altijd wel even een wee gevoel.’
Cornelis Drijfhout slaat voorraad in voor zijn vakantie
Cornelis Drijfhout slaat voorraad in voor zijn vakantie © Steven Radersma/RTV Noord

Voorraad inslaan

Drijfhout heeft zijn eigen manier gevonden om rust te vinden en tot ontspanning te komen. Elke zomervakantie sluit hij zichzelf op in de verbouwde boerderij aan het Van Starkenborghkanaal. Samen met zijn vrouw rijdt Cornelis naar Zuidhorn, waar hij voldoende voorraad inslaat om het drie weken lang uit te kunnen houden. Krentjebrij, rolmopsen, chocolademelk, kant-en-klare quiches; alles wordt in ruime hoeveelheden in de winkelwagen geladen.
De ramen in huis worden verduisterd
De ramen in huis worden verduisterd © Steven Radersma/RTV Noord

Verduisteren

Thuis worden alle ramen zorgvuldig afgedekt met plastic en doeken, zodat er geen straaltje zonlicht meer naar binnen komt. Voor elk raam heeft Cornelis passende stukken plastic en doeken die ieder jaar volgens een alleen bij hem bekende systematiek worden opgehangen. De klokken in huis worden stilgezet.
Cornelis Drijfhout verplaatst zich in het donker met behulp van een bril met lampjes
Cornelis Drijfhout verplaatst zich in het donker met behulp van een bril met lampjes © Steven Radersma/RTV Noord

Bril met lampjes

Drijfhout creëert zijn eigen universum en verliest alle besef van tijd. ‘Ik zit dan drie weken in het donker’, zegt hij. ‘Alleen in het vertrek waar ik ben, doe ik een lampje aan. Als ik door het verder donkere huis loop, doe ik dit brilletje op. Daarin zitten twee kleine lampjes, waarmee ik net genoeg kan zien om niet te struikelen.’
Dat vind ik prachtig. Dat ik iemand anders ben
Cornelis Drijfhout
Maar wat doe je als je je drie weken lang afsluit voor zonlicht, voor mensen, voor de complete buitenwereld? ‘Ik vind dat heerlijk’, zegt Cornelis met een gelukzalige glimlach. ‘Ik luister naar muziek, ik kijk naar kluchten. Die vind ik mooi, omdat er niet in wordt geknipt. En ik zie films van Laurel en Hardy, de dikke en de dunne. Prachtig.’

Eigen talkshow

Maar het is niet alleen passief vertier wat zijn vakantie tot een succes maakt. Tijdens de drie weken maakt hij zijn eigen talkshow, met allerlei typetjes die hij zelf speelt. Ook de muzikale intermezzo’s verzorgt Cornelis zelf. De opnames vinden plaats in een soort doe-het-zelfstudio die hij in zijn schuur heeft ingericht. ‘Dat vind ik zo prachtig’, zegt Cornelis. ‘Dat ik dan iemand anders ben, daar krijg ik echt een geluksgevoel van.’
Eén van de typetjes uit de talkshow van Drijfhout
Eén van de typetjes uit de talkshow van Drijfhout © Steven Radersma/RTV Noord
Als de drie weken bijna voorbij zijn, geeft Helen telefonisch een seintje aan Cornelis dat ze weer naar huis komt, meestal ongeveer een dag van tevoren. ‘Dan ga ik weer terug naar de tijd’, zegt Cornelis.

Knipperen tegen het zonlicht

Begin augustus is het zover. Helen klopt op de deur en doet die, als er niet gereageerd wordt, met haar eigen sleutel open. Buiten schijnt de zon overvloedig, maar in huis is het aardedonker. ‘Hallo’, zegt ze en knipt een lampje in de keuken aan. Niet veel later komt Cornelis tevoorschijn, met een zaklamp in de hand.
‘Het is weer gedaan met de vakantie’, zegt zijn vrouw. ‘Ja, maar goed, ik heb ook wel weer zin om te gaan fietsen hoor’, antwoordt Cornelis. Niet veel later stapt hij, na 21 dagen in de duisternis te hebben gezeten, het volle zonlicht in. ‘Oeh, dat is wel fel’, constateert hij. ‘Dat merk je wel hoor.’ En dan: ‘De wereld is niet veel veranderd. Ja, het gras is wat hoger geworden.’