Instellingen

Meeden neemt afscheid van dorpsschool: 'Vier generaties gingen hierheen'

De dorpsschool in Meeden
De dorpsschool in Meeden © René Walhout/RTV Noord
Oud-leerlingen en -onderwijzers nemen afscheid De Meeden
Oud-leerlingen en -onderwijzers nemen afscheid De Meeden © RTV Noord/René Walhout
Oud-scholieren van De Meeden bekijken oude foto's
Oud-scholieren van De Meeden bekijken oude foto's © RTV Noord/René Walhout
Ruim honderd oud-leerlingen en -onderwijzers bezochten het afgelopen weekend voor de laatste keer hun oude dorpsschool in Meeden. Het gebouw aan de Hereweg sluit de deuren en de school krijgt daarna een plek in het nieuwe gebouw De Rode Beuk verderop in het dorp.
Oud-leerkracht Jan Roemeling is zaterdag prominent aanwezig op het afscheid van zijn oude school. Roemeling stond er 36 jaar lang voor de klas. ‘De eerste maanden kwam ik op de brommer hiernaartoe gereden vanaf Nieuweschans’, vertelt hij in één van de lokalen waar hij zijn verzameling foto’s en krantenknipsels heeft uitgestald.
‘De school had toen vier onderwijzers. Een kleuterjuf, juffrouw Scholten, had de eerste en tweede klas. De derde en vierde klas deed ik en meester Langerhuizen, de bekende schaatser, had de vijfde en zesde klas’, weet hij nog. Roemeling maakte nog mee dat het huidige pand begin jaren 70 werd gebouwd. ‘Toen is het oude schoolgebouw afgebroken, dat was een fantastisch gebouw. En tijdens de bouw van deze school zaten we verspreid over het dorp. Ik gaf mijn leerlingen toen les in de kantine van de voetbalvereniging, prachtig was dat.’

Knikkeren achter de school

In één van de andere lokalen zijn oude foto’s aan de wand gehangen en uitgestald op schooltafeltjes. ‘Vier generaties uit onze familie hebben hier op school gezeten’, vertelt een bezoeker. ‘Onze opa’s hebben hier ook op school gezeten, net als onze vaders. Jouw moeder was een Veendammer en die van mij een Muntendammer, maar onze vaders zijn echte Meedenaren.’
Ze vindt het jammer dat de school verdwijnt, hoewel daar een spiksplinternieuw pand voor terugkomt. ‘Ja, een mooi gebouw, alleen wel een beetje klein.’ Even verderop staat Reint Geukens te praten. ‘We hadden het er net over dat we achter de school altijd aan het knikkeren waren.’ Hij speurt een paar foto’s af, zoekend naar zichzelf. ‘We staan er niet op, we zijn te oud voor foto’s’, zegt hij terwijl hij naar een zwart-witfoto kijkt met daarop een groep scholieren in voetbaltenue. Hoewel de foto uit zijn tijd stamt, staat hij er niet op. ‘Ik was niet zo goed in voetbal’, lacht hij.

'Ik had een hele leuke jongen achter me zitten'

‘Ik herinner me dat we voor de meester sigaren haalden bij het dorpswinkeltje’, vertelt Tanja Bessembinder die in de jaren 80 in de schoolbanken van de dorpsschool zat. Ook haar kinderen gingen naar de school en haar moeder stond er voor de klas. ‘ik heb zelfs nog les van haar gehad. In het laatste jaar zat ik in deze klas, dat weet ik ook nog heel goed, Bij meester Werkman’, zegt ze terwijl ze in het schoollokaal staat. Even later komt Sietske Dijk het lokaal binnen. ‘Daar in de hoek bij het raam, daar zat ik’, vertelt ze . ‘Ik had een hele leuke jongen achter me zitten.’ Maar aan verkering deed ze nog niet op de lagere school.
Gea Jager is één van de huidige leerkrachten van de dorpsschool en medeorganisator van de dag. ‘Het is een halve reünie. We wisten niet of we met corona een echte reünie konden organiseren, daarom hebben we het ook ‘het afscheid’ genoemd, om niet al te hoge verwachtingen te wekken.’ Ze kijkt uit naar een nieuw begin in De Rode Beuk. ‘Dat gebouw is helemaal af, dus het is goed dat we naar een nieuw gebouw gaan die aan alle moderne eisen voldoet. Op de nieuwe plek gaan we nieuwe herinneringen maken.’