Dit was 2021: Genezen

Pieter de Hart
Pieter de Hart © RTV Noord
Vorige week kreeg ik een berichtje van Fons: ‘Vandaag weer zeer goede uitslag ct scan’. Hij hoeft voortaan geen scans meer te ondergaan, alleen nog bloedcontroles. Er was een tijd dat Fons niet meer rechtop kon lopen vanwege de kankerbulten die overal in zijn lichaam waren gevormd. Tot voor kort betekende dat een doodvonnis.
Op het nippertje kon hij meedoen met een studie van Tom van Meerten in het UMCG. Witte bloedcellen uit zijn eigen lichaam zijn daarbij zodanig behandeld, dat ze de lymfeklierkanker aanvallen. In ongeveer de helft van de gevallen betekent dat de redding voor mensen met deze aandoening. Niet lang geleden waren deze patiënten uitbehandeld. De meesten overleden binnen twee jaar.
Tot en met oudejaarsdag schrijft in 'Dit was 2021' dagelijks een medewerker van RTV Noord over het afgelopen jaar. Vandaag is de beurt aan Pieter de Hart.
In maart kreeg ik zelf te horen van onze bedrijfsarts dat ik weer de oude ben. Mijn verhaal is een beetje een kerstverhaal op zich. Ruim twee jaar geleden trouwden mijn grote liefde en ik en kozen de prachtige omgeving van het Comomeer in Italië als bestemming voor onze huwelijksreis. Na een paar dagen kreeg ik in de vroege ochtend een hersenbloeding.
Mijn kersverse, koelbloedige, kundige vrouw wist de ambulancechauffeur naar het juiste Italiaanse ziekenhuis te dirigeren waar de kennis aanwezig was, nodig om mij te redden. Met de hulp van neurochirurgen in het UMCG en revalidatie in hersteloord Beatrixoord kwam ik er weer helemaal bovenop, zo bleek begin dit jaar. Ik ben genezen.
De manier waarop Fons weer beter werd, lukte lange tijd alleen met de hulp van Amerikaanse ziekenhuizen. Zijn witte bloedcellen werden in Groningen ingevroren, naar een kliniek in Californië gestuurd, daar genetisch gemanipuleerd en retour gezonden. Die konden vervolgens de aanval op de kanker openen.
Momenteel vergelijkt een studie of met de inzet van de apotheek in het UMCG hetzelfde resultaat behaald kan worden. Dat is beter, omdat het bloed niet hoeft te worden ingevroren en verstuurd. Dat blijft zo veel verser. De vergoeding voor een Amerikaanse kliniek, rond een half miljoen euro per behandeling, wordt bij de nieuwe werkwijze teruggebracht tot onder een ton. Nederlandse zorgverzekeraars financieren het grootste deel van deze vergelijkende studie, die honderd miljoen euro kost.
Twee dagen voor ze stierf zei mijn moeder tegen mijn vrouw en mij: ‘Iedereen heeft een taak in het leven. Mijn taak was om te zorgen voor anderen’. Ze maakte de balans op na ruim 91 jaar leven. Mijn moeder was verpleegster, de moeder van mijn vrouw Gea was dat ook. We zijn opgevoed met hun verhalen over verzorgen, over ziekte en gezondheid, over leven en dood. Over sterven of genezen.
Het afgelopen jaar stond de ziekenhuiszorg opnieuw in het teken van de pandemie. Er gebeurde gelukkig meer. In de podcastserie ‘de genezers’ sprak ik onder meer internist-hematoloog Tom van Meerten, die misschien wel dé manier toepast om kanker te bestrijden. Hij kijkt nu of met een vergelijkbare manipulatie van het eigen bloed, ook andere kankersoorten succesvol kunnen worden bestreden.
Zijn patiënt Fons Musson is, zoals Fons het zelf omschrijft, ‘op het nippertje gered’. Hij ontmoette daarbij mensen ‘die ook heel graag wilden leven en het niet gehaald hebben: ‘Je moet ook het geluk hebben dat een behandeling aanslaat.’ Fons is genezen. Ik ben genezen. We leven mee met de achterblijvers van wie een aantal minder gelukkig was. Nog een paar dagen, dan begint voor ons allemaal een nieuw jaar. Ik hoop dat het voor u en de mensen om u heen een geweldig jaar gaat worden. Waarin we ons leven weer terugkrijgen.