Door de mand: Kees Vlietstra is de Edward Linskens van het korfbal

Kees Vlietstra
Kees Vlietstra © RTV Noord
Stap de kamer van jongste zoon binnen. Schrikmomentje. Afvalbrengstation Woldjesspoor is er niks bij. Wat een teringbende.
Meneertje zit in de puinhopen te gamen. 'Ach Nick', verzucht ik. 'Waarom heb je je kamer niet even opgeruimd?' 'O ja, sorry pap', antwoordt zoonlief. 'Ik had wat last.' Ik zucht nogmaals. 'En waar had je dan last van mannetje?' Zonder van zijn scherm op te kijken komt de mokerslag. 'Van geen zin pap.'
Geen zin. Hebben we allemaal wel eens last van. Zin in de betekenis van behoefte, aandrang, animo, lust, fut. Mooi woord, zin. Drie letters die veel aan de verbeelding overlaten. Zin krijgt nog weer een andere betekenis met het woord een ervoor. Een zin is een verzameling woorden die achter elkaar een logisch geheel vormen. Meerdere zinnen achter elkaar kunnen zo maar een verhaal worden. Of een column. Of een wedstrijdverslag. In een krant.
Afgelopen week kwam het nieuws dat oud-sportverslaggever van het Dagblad van het Noorden Peter Homan was overleden. Schrok ik van. Markante man. William Pomp schreef in datzelfde Dagblad warme woorden over zijn oud-collega. Dick Heuvelman deed hetzelfde op RTV Noord.
'Peter kon je om een boodschap sturen, of het nou voetbal, paardrijden of grasbaanracen was. Hij deed de gekste sporten. Dat was zijn kracht. En hij werkte vlot. Hij was geen stylist qua teksten of iemand met een bloemrijke stijl, maar hij was overal present en kwam terug met een keurig verhaal.'
Ja, Peter Homan deed de gekste sporten. Zo was hij ook vaste verslaggever bij het korfbal. Peter was een graag geziene gast bij mijn geliefde korfbalclub Nic. toen we nog op het hoogste niveau acteerden. Peter volgde ons bij thuis- en uitwedstrijden. Wij korfbalden en Peter schreef een wedstrijdverslagen. Hij gaf spelers ook bijnamen. Sonja Dijk noemde hij steevast Sonja La Dijk.
Toen sterspeler Taco Poelstra voor Nic. kwam spelen gaf dat ons stugge Groningers zelfvertrouwen en trots. Na drie maanden in het groen en wit van Nic. werd Taco door Nieuwsblad van het Noorden-journalist Peter Homan 'de Johan Cruijff van het Korfbal' genoemd. Dat was natuurlijk hartstikke leuk voor Taco. Ik had er wat moeite mee. Door die benoeming werd ik als kind van Nic., aanvoerder van het eerste, drager van het rugnummer 14 en cultheld van Nic. in één klap gedegradeerd tot de Edward Linskens van het korfbal.
De Cruijff van het korfbal en de Cruijff van het voetbal hebben elkaar trouwens nooit ontmoet. Bij de opening van het Johan Cruijff College in Groningen hebben ze elkaar wel bijna een hand gegeven. Ging op het laatste moment niet door. Taco blijft tot op de dag van vandaag beweren dat Cruijff dat altijd doodzonde heeft gevonden.
Peter Homan, mooie vent. Heb hem eigenlijk nooit boos of chagrijnig gezien. Altijd met een lach. Hart voor de sport. Ben het met Heuvelman eens dat Homan als schrijver nou niet bepaald een stylist was. In het jubileumboek van Nic. 90 jaar heb ik ook een hoofdstuk aan de korfbalverslaggever gewijd: Homan heeft een herkenbare stijl. In de eerste kolom van zijn artikel beschrijft hij de opzet van de korfbal League. Dan komt er een uiteenzetting hoeveel punten Nic. moet halen om om een bepaalde plaats te halen, dan volgt er een summier wedstrijd verslagje met als afsluiting een citaat van een speler of de coach.
Wat nog een beetje cachet geeft aan deze saaie verslagen is de rubriek waarin Peter cijfers geeft aan de spelers, speelsters, coach, de scheidsrechter en de teamprestatie. Mensen zijn gek op lijstjes en cijfers. Toch is Homan ook hier zeer voorspelbaar. De meiden krijgen gemiddeld een punt lager dan de boys, de topscorer, Gerald van Dijk, weer een punt meer dan de andere mannen en de coach een zeven bij winst en een mager zesje bij verlies.
Peter ziet sport niet als het kweken van ongelijkheid. Al met al geen goede recensie voor het Dagblad. Homan wordt nou ook niet echt gesteund door zijn redactie. Het is een godswonder als het onderschrift bij een actiefoto klopt met de spelers op de bewuste foto bij het artikel.
Als reactie op dat artikel stuurde Homan een sms-je: 'Leuk stukje maar je begrijpt zeker wel dat de coach komend seizoen per wedstrijd twee punten in mindering krijgt.'
Eindelijk de humor die ik zo miste in zijn verslagen. Mijn sms-je terug naar Peter: 'Dank voor reactie. Met twee punten in mindering heb ik altijd nog een zeven. Groetn.'
Toen we elkaar bij de eerst volgende wedstrijd weer tegenkwamen gaf hij me een knipoog en een ram op mijn schouders. Mooie kerel. Met keurige zinnen.