Hinke Schokker valt uit in 's werelds zwaarste hardloopwedstrijd

Hinke Schokker bij de start van het parcours
Hinke Schokker bij de start van het parcours © Eigen foto
Het is de allerzwaarste hardloopwedstrijd ter wereld: de Barkley Marathons in de bergachtige bossen van het Amerikaanse Tennessee. De groningse Ultraloopster Hinke Schokker is sinds woensdag één van de honderden mensen die het geprobeerd heeft, maar de finish niet haalde.
Het deelnemersveld bestaat elk jaar uit maximaal 40 lopers. Een gewone inschrijfperiode is er niet. Deelnemers moeten een motivatiebrief sturen en kunnen op basis daarvan worden geselecteerd. En ondanks die strenge selectie haalt het gros van de deelnemers, net als Hinke Schokker, de finish niet, schrijft Omrop Fryslân.

Lastig om binnen te komen

'Ik was een paar jaar geleden al op het idee gekomen', vertelt Schokker. 'Maar het is heel lastig om binnen te komen. Dus toen lukte het niet. Nu stond ik wel op de startlijst, maar was ik totaal niet goed getraind.'
Toch deed ze mee, want zo'n kans wilde ze niet laten liggen. 'En hopelijk is het nu makkelijker om weer eens mee te doen.'
Het parkoers verandert elk jaar, maar gaat in principe door struiken, bramenvelden en over heuvels. Deelnemers hebben zestig uur om vijf rondjes van zo'n twintig mijl af te leggen: twee met de klok mee, twee tegen de klok in en het laatste rondje kan beide kanten op zijn.

Bladzijde uit boek als bewijs

Op het parkoers liggen boeken, waar deelnemers een bladzijde uit moeten scheuren als bewijs. 'Je moet veertien boeken in het bos zoeken en bladzijden verzamelen. Pas dan heb je een rondje klaar.' De pagina is de pagina van het startnummer.
Sinds de eerste editie, in 1986, hebben maar 15 verschillende deelnemers de finish gehaald.
De volledige afstand is zo'n 160 kilometer, maar dat is het probleem niet
Hinke Schokker
'De wedstrijd bestaat uit heel veel hoogtemeters', vertelt de atlete. 'In totaal ga je twee keer de Mount Everest op en neer. De volledige afstand is zo'n 160 kilometer, maar dat is het problemen niet. De meesten halen zoiets wel.'

Absurd

Het is een uitspraak die voor de meeste mensen absurd klinkt, maar voor Schokker is het waarheid. Zij loopt wel vaker wedstrijden van 100 kilometer of meer. 'Maar je moet dus heel erg op en neer. Je begint heel laag, en je moet naar heel hoog.'
Hinke Schokker met andere deelnemers
Hinke Schokker met andere deelnemers © Eigen foto
Er zijn meer factoren die de Barkley Marathons een van de zwaarste races ter wereld maken. 'De temperatuur verandert ook heel erg: de ene dag heel warm, dan weer heel koud. Het regende ook flink, het is ook koud en mistig. En je moet in het donker navigeren. En dat allemaal met een kompas.'
James Earl Ray
In 1977 ontsnapte James Earl Ray, de moordenaar van Martin Luther King, uit de Brushy Mountain-gevangenis in Tennessee. Na een klopjacht van een paar dagen werd hij weer opgepakt en bleek dat hij maar 12 mijl (19 kilometer) had gelopen. James Cantrell, een lokale bewoner, zei dat hij in dezelfde tijd wel 100 mijl kon lopen. Dat was de inspiratie voor de Barkley Marathons.
Schokker heeft in haar eerste deelname het eerste rondje volbracht in net wat minder dan twaalf uur, daarna is ze uitgevallen met een blessure aan haar knie. Ze is niet de enige: na het eerste rondje zijn er nog maar dertien lopers over.
Het mislukt zo goed als zeker, maar juist dat spreekt zo erg aan
Hinke Schokker
Schokker is in het tweede rondje afgehaakt. 'Aan het einde van het eerste rondje was ik gevallen. Toen wilde ik verder, maar ik had veel last. En de klimmen zijn zo ontzettend steil. Je moet echt in topvorm zijn, wil je kans hebben om dit te halen. Dus als je knie niet meewerkt, dan haal je het niet.'
Ze hoeft haar ook beslist niet te schamen. "'Verreweg de meesten zijn in de eerste ronde afgehaakt of in de tweede ronde teruggekeerd.'

'Ik moet verder kunnen komen'

Juist de zwaarte van de race spreekt aan. 'Ultralopers willen altijd hetgeen doen dat niet haalbaar is. Net wat verder gaan dan normaal. En dit is bijna niet haalbaar. Het mislukt zo goed als zeker, maar juist dat spreekt zo erg aan.'
Eén ding is zeker: 'Ik wil het opnieuw proberen. Ik was nu totaal niet getraind, ik had geen enkele training gedaan. Nu zal ik een jaar heel hard trainen, want ik moet echt verder kunnen komen. Ik heb er veel zin in.'