Oud-Kamerlid Antje Diertens over opvang Oekraïners: 'De oorlog is letterlijk in mijn huis'

Tanya, Boris (rechts) en Glibt (op schoot) op hun zolderkamer in Groningen
Tanya, Boris (rechts) en Glibt (op schoot) op hun zolderkamer in Groningen © Jeroen Willems/RTV Noord
De 43-jarige Tanya Kolisnyk vluchtte drie maanden geleden met haar zonen Boris (13) en Glib (4) uit Oekraïne vanwege de oorlog. Via de Groningse stichting Thuis voor Oekraïne kwamen ze terecht bij oud-Tweede Kamerlid Antje Diertens en haar man in Groningen. Hoe gaat het inmiddels met de familie uit de Oekraïne? En hoe is het om drie maanden lang 'vreemde mensen' uit een oorlogsgebied in huis te hebben?
Tanya en de kinderen komen uit de Oekraïense stad Kryvy Rih. Een stad met meer dan 600.000 inwoners, zo'n 350 kilometer ten zuidoosten van hoofdstad Kiev. De stad ook waar de Oekraïense president Volodymyr Zelensky is geboren en opgegroeid.
Oud-Kamerlid Antje Diertens over opvang Oekraïners: 'De oorlog is letterlijk in mijn huis'

'Soms noem ik Antje mijn Nederlandse moeder'

Toen de oorlog dichterbij kwam en Tanya en de kinderen steeds vaker in kelders moest schuilen besloten ze om te vluchten. Eerst 22 uur in een trein richting Polen en later met de bus van stichting Thuis voor Oekraïne naar Nederland. Haar man en vader van haar kinderen bleef achter in Oekraïne.
'We zijn heel blij met de woning en dat we onderdak kunnen krijgen, maar het allerbelangrijkste zijn de mensen. Ik heb hier nu familie. Soms noem ik Antje mijn Nederlandse moeder.'
Tanja Kolisnyk bij de opvang in Korzkiew
Tanja Kolisnyk bij de opvang in Korzkiew © Robert Pastoor/RTV Noord

Steun en toeverlaat

Antje Diertens is de grote steun en toeverlaat voor het gevluchte gezin. In eerste instantie zijn het vooral praktische zaken die geregeld moeten worden: een school vinden voor de kinderen, openen van een bankrekening, een bezoek aan de huisarts en het aanvragen van een BSN-nummer. Antje doet het graag. 'Sinds ik ben gestopt ben met mijn werk in de Tweede Kamer heb ik daar ook de tijd voor', zegt Diertens.

Erg emotioneel

Tanya spreekt redelijk Engels, maar regelmatig worden ook vertaalapps op de telefoon gebruikt om elkaar iets duidelijk te maken. 'Tanya heeft enorm veel verdriet en dat belemmert haar ook wel in haar functioneren af en toe. En daar van heb ik ook wel gezegd: ik kan je eigenlijk niet helpen, want de taal is dan toch wel een probleem. Ik heb alleen maar een schouder waar je op kan huilen, maar dat is het dan eigenlijk wel', zegt Diertens.
'We proberen dan wel op websites te kijken waar ze dan wel hulp kan krijgen in het Oekraïens, maar zij vindt dit op dit moment voldoende. Dat ze af en toe wat met mij kan praten en dat ik kan helpen met de kinderen, maar ik probeer ook wel duidelijk te zijn dat ik mijn leven heb en zij haar leven', zegt de politica.
Oud-Kamerlid Antje Diertens van D66
Oud-Kamerlid Antje Diertens van D66 © Robert Pastoor/RTV Noord

Keuken als ontmoetingspunt

Afspraken zijn er amper gemaakt tussen de twee gezinnen. Tanya en de jongens leven zo veel mogelijk op de zolder en Antje en haar man hebben hun eigen woongedeelte.
Je bouwt toch een vrienschap op
Antje Diertens over opvang vluchtelingen
'We hebben de keuken als ons community centre zegt mijn man altijd. We zijn net een soort studentenhuis met allemaal een eigen plankje in de koelkast. We koken daar en komen elkaar tegen en onze eigen kinderen helpen ook heel goed als ze hier zijn. Het is eigenlijk wel een levendig huis zo', zegt Diertens.

Geen einddatum

Diertens heeft met Tanya ook geen einddatum afgesproken over de opvang. 'Dat hebben we expres niet gedaan. We merkten dat ze heel erg onrustig werd van het idee dat ze misschien weer moest verkassen. We hopen ook dat het ons is gegeven dat we hun, als het weer veilig is, zelf terug kunnen brengen. Je bouwt toch een vriendschap op', zegt Diertens.
Tanya Kolisnyk in de studio met Erwin de Vries
Tanya Kolisnyk in de studio met Erwin de Vries © Antje Diertens

Duet met Erwin de Vries

Tanya werkte in Oekraïne op de universiteit van Kryvy Rih. Ook is ze koordirigent. Ze probeert dit werk weer een beetje op te pakken. Met andere Oekraïense moeders werkt ze bijvoorbeeld aan zang- en dansvoorstellingen. Onlangs stonden ze al op de planken bij een voorstelling op het Zernike College.
Ook dook ze met de Groningse zanger Erwin de Vries de studio in om een duet op te nemen. Het was voor haar een geweldige ervaring. Ze heeft het eindresultaat gelijk gedeeld met haar vrienden en familie in Oekraïne.
'Zijn stem en mijn stem. Dat klinkt heel interessant samen. Mijn familie en vrienden zijn trots op mij', zegt Tanya met een lach.
Tanya Kolisnyk viert haar verjaardag met haar zoons in het pannenkoekenschip in Groningen
Tanya Kolisnyk viert haar verjaardag met haar zoons in het pannenkoekenschip in Groningen © Antje Diertens

'Het klikt tussen ons'

Er zijn veel verhalen van opvang van vluchtelingen bij mensen thuis, waar het op een gegeven moment toch spaak loopt. Diertens snapt dat, want ze weet nu uit eigen ervaring hoe het is om een gezin uit een oorlogsgebied in huis te halen. Waarom het tot nu toe nog erg goed gaat vindt ze lastig aan te geven.
'Wij hebben er goed over nagedacht. We hebben ook een goede verdeling in het huis, waardoor we niet de hele tijd met elkaar te maken hebben, maar het is ook gewoon geluk. Het klikt tussen ons', zegt Diertens.
Tot slot wil ze meegeven dat het niet alleen maar 'goeddoenerij' is van haar kant. 'Wij krijgen er ook heel veel voor terug. Het jongste kind was in het begin zo gespannen en zo gestrest. En hij gaat nu naar me toe en kruipt op schoot. Pakt dan een hand vast, weet je wel. Dat zijn processen waarvan ik denk: hoe mooi is dat. Ik leer ook van hun cultuur.'
Diertens krijgt ook pianoles van Tanya. En ze spreken vooral over politiek en de oorlog. 'Ja, het raakt me wel meer. De oorlog is natuurlijk letterlijk in mijn huis gekomen', zegt de Groningse.