Hoge energielasten: Mieke moet 900 euro per maand betalen, maar waarvan?

Iemand zit voor de gaskachel (foto ter illustratie)
Iemand zit voor de gaskachel (foto ter illustratie) © Sabine Joosten/ Hollandse Hoogte/ANP
We hebben, of krijgen er bijna allemaal mee te maken: een gepeperde rekening voor stroom- en gasverbruik. Een verhoging van het maandelijks voorschotbedrag met honderden euro’s is inmiddels geen uitzondering meer. Dit brengt steeds meer mensen in financiële problemen. Zoals Mieke.
Mieke* is 37 jaar en alleenstaande moeder van drie pubers. Ze woont in een jaren dertig huurwoning ergens in de provincie. De woning huurt ze van een particuliere huisbaas en dat kost haar 455 euro per maand, na aftrek van de huurtoeslag.
Het huis is niet geïsoleerd en daarom niet bepaald energiezuinig; verwarming gebeurt met gaskachels. ‘Hij (de verhuurder, red.) heeft wel zonnepanelen laten plaatsen, dus dat scheelt iets. Maar verder wil hij er nu geen geld in steken. Dat komt ook omdat hij nog niet weet of hij de woning weer aan iemand anders wil verhuren, als ik ben vertrokken.’

Ander huis

Na haar scheiding is Mieke parttime aan de slag gegaan in de kinderopvang: ‘Het inkomen van een peuterjuf is niet denderend, maar ik heb daar altijd prima van kunnen rondkomen.’
Wel hoopt ze in de toekomst een andere baan te vinden, waarin haar talenten meer tot hun recht komen. Daarvoor volgt Mieke een eenjarige opleiding op hbo-niveau: ‘Ik wil op den duur verder in het leven. Een ander huis kopen, zonder dat je daarvoor afhankelijk bent van een relatie met een ander.’

Tegenslag op tegenslag

Maar het zit haar niet mee. Bij sollicitaties vangt ze bot. En na reorganisatiegedoe bij haar huidige werkgever is ze met een burn-out in de Ziektewet beland. ‘Als klap op de vuurpijl kreeg ik in januari bericht van mijn energieleverancier met het advies mijn maandbedrag naar negenhonderd euro te verhogen.’
Nog meer tegenslag: de auto gaat stuk. ‘Die heb ik inmiddels weggedaan, want ik kon hem toch al niet meer betalen. Als ik ooit weer aan het werk ga, weet ik niet hoe ik dat moet doen. Want de benzine is duurder dan de kilometervergoeding.’
Daar komen de rap duurder wordende boodschappen nog eens bij. Al met al heeft Mieke het gevoel dat ze geen kant meer op kan: ‘Met mijn huidige inkomen had ik vijf jaar geleden misschien nog een huisje kunnen kopen. Maar met de huizenprijzen van nu is dat geen optie meer.’
Ik verwacht voorlopig niet dat het beter gaat worden
Mieke

Slinkende reserves

Om haar inkomen en uitgaven weer in balans te krijgen, zou ze graag willen verhuizen naar een zuinigere huurwoning. Maar de woningcorporatie heeft weinig te bieden, zegt Mieke: ‘Ik ben erachter gekomen dat ik maar tot 678 euro mag huren. Dat noemen ze ‘passend toewijzen’, maar dat is alleen op inkomen. Niet op de ruimte die je nodig hebt. Wat natuurlijk heel gek is. Want je inkomen kan per maand wijzigen, maar je gezinssituatie verandert niet zomaar.’ Ze vindt het onbegrijpelijk.
Ondertussen slinkt haar spaargeld met rasse schreden. Tot begin dit jaar was dat nog vierduizend euro. Ze heeft geen schulden. Nog niet. Maar de buffer slinkt snel om de lopende uitgaven te kunnen betalen: er is nu nog duizend euro over.
Nog een tegenvaller: de veelbesproken energietoeslag van achthonderd euro gaat aan haar neus voorbij. ‘Daarvoor was mijn inkomen net te hoog.’

Bezuinigen waar het (niet) kan

Kortom, het energiebedrijf kan wel meer willen, maar maandelijks 900 euro ophoesten voor gas en licht is voor Mieke domweg onmogelijk. Ze blijft het oude voorschotbedrag van 350 euro betalen. En dat is al een flinke hap uit haar maandelijks budget. En met drie kinderen met een beugel tikt de zorgverzekering ook aardig aan.
Onder deze omstandigheden rest haar nu niks anders dan te beknibbelen op de dagelijkse boodschappen: ‘De goedkoopste schnitzels, hamburgers uit de vriezer.’ Een dagje uit? ‘Zo weinig mogelijk.’ Op vakantie gaan is voorlopig niet aan de orde. ‘Ik verwacht voorlopig niet dat het beter gaat worden.’
Misschien draait het nog ietsjes bij, maar ik weet dat ik een betalingsregeling moet gaan treffen
Mieke

Het liefst voor de winter wegwezen

Hoe het verder moet? ‘Geen idee. Ik zit nog steeds thuis. Ik heb op dit moment wel een relatie, maar we zijn nog niet aan samenwonen toe. Maar als er wel een huis vrijkomt, dan zouden we het eventueel met onze beide inkomens kunnen betalen. Dat is dan de enige optie.’
Want voor Mieke staat één ding vast: ze wil zo snel mogelijk weg uit haar huidige woning. ‘Ik moet hier voor de winter uit, voordat de kachels aan moeten.’

Betalingsregeling

Mieke weet dat ze dan in elk geval door één zure appel zal moeten bijten, namelijk de eindafrekening van haar huidige energieleverancier. Door de kachels spaarzaam te gebruiken hoopt ze de schade te beperken: ‘Misschien draait het nog ietsjes bij, maar ik weet dat ik een betalingsregeling moet gaan treffen.’
*Om privacyredenen is de naam van Mieke gefingeerd. Haar echte voor- en achternaam en woonplaats zijn bij de redactie bekend.
Oproep: herken je je in het verhaal van Mieke en wil je daarover iets vertellen aan RTV Noord? Stuur dan een e-mail met een korte beschrijving van je situatie naar redactie@rtvnoord.nl