Door de mand: Kees Vlietstra ziet een puntenpakkertje

Kees Vlietstra
Kees Vlietstra © RTV Noord
Vorige week. FC Groningen-Volendam. Ik zit naast Peter op de Noordtribune. Veel nieuwe gezichten. Ook op het veld. Die linksback bevalt me wel.
‘Wèl is dij nije?', vraag ik Peter. ‘Dat is een puntenpakkertje', is het antwoord. ‘Dat heeft die Fledderus goed gezien. Die gozer heeft alleen al zes punten op zijn naam staan. Schijnt dat die Noren bij het inschrijven van baby’s bij de burgerlijke stand de klinkers onder die puntjes moeten verzinnen. Määttä heet deze. Puntenpakker’
Zondagochtend. Training Helpman 6. Onderling partijtje op een half veld. Het is bloedheet. Ik moet een hesje aan. Lukt niet echt. Hesje is een maatje S, torso maat XL. Voel me net Mario Balotelli op linksback. In de tijd dat het hesje voor mijn ogen hangt scoort de Zonder Hesjes partij. 1-0 achter.
Zondagmiddag. Ajax-FC Groningen. Op een groot veld. Groningen speelt in het groen zwart. Dak van de Johan Cruijff ArenA is dicht. Zonder airco. Linksback Isak Määttä laat zich piepelen op de achterlijn, voorzet, Bergwijn 1-0.
Zondagochtend. Helpman 6. Zonder Hesjes ruikt bloed. Gaan met zijn allen mee naar voren. Hesjes zakken in. Parkeren de kont van de bus in de goal. Hesjes zijn lekker aan het tikken, vinden steeds de vrije man maar komen er niet door. Dan een slippertje van Jan, onderschepping Hesjes en binnen twee passes staat Rudy 1 op 1 met Eppie, die ook met deze tropische temperaturen ‘gewoon’ in een lange broek voetbalt. Rudy snelwandelt Eppie eruit, 1-1.
Ajax-FC Groningen. 020 ruikt bloed. Naar voren. 050 in de Arriva-bus naar achteren. Slippertje Tadic, binnen 2 passes staat Strand Larsen 1 op 1 met Blind, die aan de bal nog steeds meesterlijk is maar zonder bal trager is dan onze Eppie. Voorzet Larsen, Ngongo 1-1.
Helpman. Halverwege de training lassen we een drinkpauze in. We sjokken naar de zijlijn waar in de schaduw een kratje met bidons met koud water staat. Ik neem twee grote slokken, geef mijn broer een bidon en in een flits staan we zo maar weer via het Geheugenbalkon op het korfbalveld van Nic., 1995.
Thuiswedstrijd Nic.1. Op het veld. Warm weer. Broer Mike was geblesseerd of geschorst, speelde niet mee in ieder geval. De verzorgster wil in de pauze de bidons voor de spelers gaan vullen. Mike biedt aan om te helpen. Zo gezegd zo gedaan. De verzorgster loopt met een kratje naar de kleedkamer, Mike naar de kantine. In het linker keukenkastje staat achter de stapel schone theedoeken een liter Jenever. Normaal was die fles speciaal voor Flip van der Laan. Maar vanmiddag voor Mike zijn broer. Er gaat een halve liter jenever in bidon nummer 14. Geen water. Mike vult de andere bidons wel gewoon met water en geeft het kratje aan de verzorgster die met beide gevulde kratjes naar de dug-out loopt.
De tweede helft is inmiddels begonnen. Het is bloedheet. Nic.1 doet het goed. We staan dik voor.
Time-out. We snelwandelen naar onze dug-out. De kratjes met bidons staan tussen ons in. Onze coach zegt niet zoveel. Iets over doorgaan zal het wel zijn geweest. Ik pak mijn bidon en spuit een ferme straal in mijn mond. Het is zogezegd bloedheet en ik heb een pracht van een dorst. Ik neem drie grote slokken voordat ik door krijg dat mijn keel in de fik staat. Proest het spul uit op het kunstgras voor de dug-out. Er verschijnt spontaan een brandplek op de plek waar de jenever landt.
Ik kijk de verzorgster woedend aan. Die haalt haar schouders op.
Opeens valt het kwartje. Met een ruk kijk ik naar de kantine, onze verlengde huiskamer. Achter het raam staat mijn broertje. Hij steekt lachend zijn duim op.
Terug naar Helpman. Hebben tijdens de drinkpauze kort tactisch overleg. ‘Gewoon alles geven,’ zegt Bertje.
24e minuut, drinkpauze in De Arena.
FC trainer Wormuth neemt linksback Isak Määttä even apart. ‘Keep Anthony for you. Don’t let him shoot.’
28e minuut, Anthony dribbelt op puntenpakker Määttä af. ‘Keep him in front of me. Don’t let him shoot.’ schreeuwt de Noor naar zichzelf. Eerste opdracht: check.
Tweede opdracht: fail. 2-1 Ajax.
Daarna is het voor de FC dweilen met de kraan open. Doelstelling schade beperkt houden: fail, 6-1.
Helpman. Derde helft. Tegen mijn gewoonte en zin in, na één biertje naar huis. Column schrijven. De boys blijven nog even zitten. Dweilen met de kraan open. Alles geven.
‘Ach Keessie,’ roept Bertje me na. ‘Doe toch niet zo moeilijk. Schrijf toch gewoon weer over dat vakantie voetbal verhaal. Ben je zo klaar.’
Zaterdag 30 juli 2022, Inter Miami-FC Cincinnati.
‘Moet je die kale zien, Toon. Dat is een echte. Legde net heel beheerst de bal in het zijnet. Dat is een puntenpakkertje hoor.’
We zijn vroeg in het DRV PNK Stadium. Inter Miami-FC Cincinnati. We kijken de warming-up van Inter. We zijn de enigen. De Amerikanen, Mexicanen en Cubanen staan op de parkeerplaats te barbecueën. Die komen een minuut voor tijd binnen. Maar goed, die kale van Inter. Ze zijn aan het afwerken. Reserve keeper Nick Marsman op de goal en maar knallen. Nadat ik Toon mijn scoutingsrapport had gemeld volgen we aandachtig die kale. Aanloopie, knal, stadion uit, Everglades.
‘Goed gezien pap, lekker spitsie.’
Volgende kans. Aanloopie, knal, cornervlag. ‘Puntenpakkertje hoor die kale van je.’
Vlak voor de aftrap zit het stadion stampens vol. Inter is beter. Spel gaat snel. Na twintig minuten vrije trap voor Inter. Randje zestien. Links voor de goal. De kale gaat hem nemen. ‘Dat wordt parkeerplaats,’ zegt Toon.
Aanloopie. Knal met rechts. Snoeihard in de winkelhaak. De Spaanstalige Ultra’s achter ons worden helemaal gek. Ik kijk Toon glimlachend aan. Op de grote schermen volgt de herhaling. Met de naam van de kale. Gonzalo Higuain.
Bij rust is het 3-2 voor Inter. Drie keer puntenpakker Higuain. Het is warm in Miami. Drinkpauze. In de rij voor een versnapering, twee blikken Bud Light à 17 dollar de neus, moet ik ineens aan Bertje denken. 34 dollar voor 2 blikjes bier. Bertje beheert bij Helpman 6 altijd de pot. Waar hij op het veld niet niet meer de magician is die hij vroeger was kan hij als potbeheerder als geen ander goochelen met geld.
O, wat heb ik zin in het nieuwe sportseizoen. Alles geven.