'Mensen met een beperking vinden het ook leuk om anderen te helpen'

Yljo van Donselaar
Yljo van Donselaar © Jeroen Berkenbosch/RTV Noord
De situatie in Ter Apel is schrijnend. Honderden asielzoekers sliepen de voorbije weken buiten de poorten van het overvolle aanmeldcentrum, waar de hygiëne ver te zoeken is. Sinds donderdagochtend is Artsen zonder Grenzen aanwezig om te helpen en ook mensen uit de buurt helpen, zoals Yljo van Donselaar.
Hij is vrijwilliger bij Huize Henricus uit Emmer-Compascuum, waar hij werkzaam is in een woonvorm en dagbesteding voor mensen met een beperking.

Het geweten knaagde

'Ik woon hier tegenover en had een erg dubbel gevoel. Zelf kon ik lekker slapen, terwijl een kilometert verderop kinderen buiten lagen. Ik liep hier rondjes, hoorde ze huilen en dan ga je niet lekker naar bed', legt hij uit.
'Ik hoorde kinderen huilen, dan ga je niet lekker naar bed'
Tijd voor actie, vond Van Donselaar. Samen met het team van Huize Henricus overlegde hij of er iets mogelijk was. 'We hebben heel veel mankracht, we kunnen heel veel. De financiën worden vanuit liefdadigheidsorganisaties of de buurt gedaan, zo kunnen we de handen ineen slaan.'

700 voedingen

En zo werd er een actie opgezet, met name voor de kinderen die buiten sliepen. 'We deelden drinken en speelgoed uit, net als dekens en kleren', vertelt Van Donselaar. Inmiddels is de actie groter. 'We zijn met een organisatie uit Groningen bezig om voedingen uit te delen. Afgelopen maandag hebben we zevenhonderd voedingen uitgedeeld.'
Daarnaast gebeuren er ook andere dingen, zoals het opruimen van afval. 'De hygiëne is zeer laag onder deze mensen, dus we willen ze aanbieden om mee te gaan en op te frissen.'

'Geweldige sfeer'

Van Donselaar doet het niet alleen: de cliënten van Huize Henricus helpen ook mee. Zij hebben allemaal een verstandelijke beperking, maar dat staat hun wil om te helpen niet in de weg. 'Ze mogen kiezen om mee te gaan, maar tot nu toe vindt iedereen het superleuk om zelf een keer zorg te mogen verlenen', aldus Van Donselaar.
De verhalen over gevaarlijke situaties schrikken Van Donselaar niet af. 'Overdag valt het reuze mee, het is vooral in de avonduren dat je denkt: hier ga ik niet met een grote groep staan. De oproepkraaiers worden er vaak uitgehaald', aldus de vrijwilliger.
Hij ervaart overdag juist het tegenovergestelde van die beelden die tot dusver geschetst zijn. 'Als wij aan het uitdelen zijn, is er een geweldige sfeer. We nemen picknickbanken mee en er is nog geen enkel incident geweest.'