Door de mand: Kees Vlietstra hoopt dat Wormuth een echte kerel is

Kees Vlietstra
Kees Vlietstra © RTV Noord
Het was altijd hetzelfde, en daarom zo fijn. Als Jos Roossien in het Oosterpark de bal in het kwart cirkeltje legde om een corner te nemen hoorde je Japie vanaf de tribune schreeuwen: 'Hoog bij de eerste paal Jos, lichaam achterover.' Jos stak dan altijd even zijn duim op. Of in ieder geval deed hij dat in mijn gedachten. Vanochtend moest ik aan Japie en Jos denken.
10.00 uur, FC Zuidlaren 2 - Helpman 5. Vochtig gras, warm zonnetje, kleine dug-outs. Helpman is beter, maar krijgt de bal maar één keer langs de goede keeper van Zuidlaren. In een spaarzame uitbraak van de Drenten maakt Helpernees Dolf twee kleine spitsjes van de spits van Zuidlaren. Dwars doormidden, dus een penalty: 1-1.
Linksback Bertje schiet vlak voor de pauze vrij voor de keeper huizenhoog over. Hoongelach vanuit de dug-out is zijn beloning. 'Hoe krijg je met zo’n dikke pokkel je lichaam nog zo ver achterover mejonge?' Bertje laat zich gespeeld teleurgesteld wisselen in de rust.
In de tweede helft geeft hij vanuit de dug-out tekst en uitleg over zijn misser. Komt door het wedstrijdshirt volgens Bertje. 'Die Italiaanse snit is niks voor mij. Dit is een maatje S. Dat trekt mij helemaal uit het lood. Volgende week wil ik gewoon weer in die Hollandse shirts. One size.'
Al snel komt het gesprek op de FC. We zien weinig kansen voor de onzen tegen Cambuur. Zomaar wat citaten uit de bespiegelingen: 'We hebben toch ook niemand die een goal kan maken?', 'We hebben meer geld op de bank dan goede spelers', 'Nee, het wordt helemaal niks vanmiddag in Leeuwarden' en 'Ik verleng altijd mijn seizoenkaart. En mijn seizoenkaart is eigenlijk net een nieuw gekochte auto. Als ik de garage wil uitrijden, blijkt dat er geen banden meer onder zitten.'
Direct na de wedstrijd in Zuidlaren (5-2 winst) rij ik in mijn auto met banden vol verwachting terug naar Meerstad. Lees in afwachting van het duel de professionele voorbeschouwingen op RTV Noord en in het Dagblad van het Noorden.
Trainer Wormuth over Cambuur: 'Het eerste dat mij te binnenschiet bij Cambuur is dat ik als Duitser nog nooit zo’n goede braadworst heb gegeten als in het Cambuurstadion. Hij kostte vijf euro, dat is te duur, maar hij was iedere cent waard. En als het gaat over voetbal: we kennen Cambuur. Ze spelen met vijf man tussen de linies, vinden eenvoudig de ruimte en het overtal, maar daar hebben we de oplossing voor, die hebben we altijd. De vraag is, zien we dat terug op het veld?’
Mooi detail die bratwurst-recensie van Wormuth. Benieuwd of hij die meegenomen heeft in zijn voorbespreking. Want coaches mogen graag vlak voor een wedstrijd nog een laatste teambespreking houden. Nog even de opstelling en tactiek herhalen. Wormuth in de kleedkamer in Leeuwarden:
'Also, wir spielen ohne Der Löw, Postema, Strand Larsen und Ngonge, aber mit Krüger. Der Pepi kommt in zweiter Halbzeit. Also, Cambuur spielt mit funf man zwischen de linies, vinden einfach de ruimte en het overtal, aber daar moeten jullie de oplossing maar voor vinden, glaube ich.'
Halbzeit. 0-0. Gedachten dwalen af naar zaterdag. Mijn geliefde Nic.1 moest in Amsterdam de eerste competitiewedstrijd spelen tegen het favoriete AW/DTV. Die fusieclub speelt op het Zeeburgereiland, en nu komt het, aan de Foekje Dillemaweg. Uiteraard heb ik mijn spelers en speelsters in de voorbespreking nog even een geschiedenislesje gegeven over deze bijzondere Nederlandse atlete.
Biologisch en genetisch was Foekje Dillema namelijk een vrouw met mannelijke geslachtskenmerken. Haar geslacht was intersekse, haar gender was echter vrouw.
‘Juli 1950. Op weg naar een toernooi in Frankrijk, halen bestuursleden van de Nederlandse Atletiekunie Foekje Dillema uit de trein. Op het perron van station Hilversum vertellen ze haar dat haar reis hier stopt. Ze zal nooit meer in de atletiekcompetitie mogen uitkomen. Als ze haar koffer ophaalt uit de coupé, vragen haar teamgenoten wat er aan de hand is. Ze antwoordt: 'Ze zeggen dat ik geen meid ben', zo is te lezen op gendergeschiedenis.nl.
‘Speel als een kerel en speel als een meid’, sluit ik mijn peptalk af. Mijn spelers en speelsters schudden wat met de kop. ‘Wat een gelul’, zie ik ze denken. Of het van invloed is op de 18-15 nederlaag zullen we nooit weten.
Zweite Halbzeit. Suslov maakt, lichaam boven de bal, de 0-1. Als de 0-2 - lichaam boven de bal - van Balker wordt afgekeurd, is het nog even billenknijpen, maar de Groningers spelen als echte kerels en als echte meiden en trekken de de overwinning over de streep. Als Wormuth een echte kerel is, heeft hij in de kleedkamer op een rondje bier getrakteerd. Mit bratwurst.