Deze dag: ondergang en opkomst van Eurovoetbal

Scheidsrechter Roelof Luinge was vaak bij Eurovoetbal
Scheidsrechter Roelof Luinge was vaak bij Eurovoetbal © RTV Noord
Voetbal zoals voetbal bedoeld is. Pure sport. Plezier. Om samen met de kinderen naar te kijken, samen de helden van morgen nu al te ontdekken op het veld. Dat was Eurovoetbal, het jeugdvoetbaltoernooi dat tijdens de Pinksterdagen op de velden van Be Quick op de Esserberg werd gespeeld. Tot het op deze dag, 17 september 2013, voorgoed voltooid verleden tijd leek. Leek, want de terugkeer is aanstaande.
Dick Heuvelman, jarenlang sportjournalist bij het Dagblad van het Noorden, schreef de volgende dag een column in de krant, die bestond uit een opsomming van mensen die hij tijdens de Pinksterdagen op de Esserberg had gezien. Want Eurovoetbal was ook ‘zien en gezien worden’. Flaneren. Oude bekenden treffen, een praatje maken. Op de dag na de finale lazen ‘gewone’ Groningers hun naam terug tussen die van Louis van Gaal en Ron Jans.
Tijdens de Pinksterdagen hoorde Heuvelman vaak rond de velden: ‘Je kunt me noteren, Dick. Ik ben d’r!’ En achteraf kwam menig reactie van verongelijkte Groningers: ‘Waarom heeft u mijn naam niet genoteerd?’ De speakers die de opstellingen en doelpuntenmakers omriepen, pasten perfect bij de ontspannen sfeer. Dat was aan Henk Terlingen en Sierd de Vos wel toevertrouwd.
Uit een jubileumtoernooi van de grote stadse voetbalclubs Be Quick, Velocitas en GRC groeide in samenwerking met de KNVB afdeling Groningen een schitterend jeugdtoernooi. Bedacht door voormalig Velocitas-voorzitter Bé Tent. Volop veelbelovende jeugdspelers van grote clubs uit binnen- en buitenland. Eurovoetbal was eigenlijk wereldvoetbal: 'de jaarlijkse Pinkstervlootschouw van internationaal voetbaltalent'.
Het begon ooit met het onderbrengen van buitenlandse spelers bij Groningse gastgezinnen. Later werd dat te min voor de beloftes van Real Madrid of Boca Juniors. Alles werd geregeld en betaald voor de clubs, inclusief een grote feestavond met artiesten. ‘Mister Eurovoetbal’ Jacques d’Ancona, organiseerde met genoegen een imposant banket, vooral bedoeld voor meegereisde officials.
Op het legendarische slotfeest op de zondagavond, zong rond middernacht scheidsrechter Roelof Luinge, meestal staande op de bar, ‘de Vlieger’ van André Hazes. Dit evenement kon niet stuk. Bijna vijftigduizend voetballiefhebbers een weekend bij elkaar, zonder wanklank, voor een jaarlijks voetbalfestijn.
Maar toen de rek uit de sponsoring raakte en grote clubs steeds meer kozen voor hun eigen Pinkstervoetbalfeest, was het na 36 edities op deze dag in 2013, ineens niet meer dan een zoete herinnering. De John Schokker Foundation, die jeugdsport stimuleert, besloot na tien jaar tot een herrijzenis. Met Pinksteren is het zover.
Dit ‘sportief kroonjuweel van de stad’ verdient die poging. Ook al is de wereld inmiddels ingrijpend veranderd. Het vrouwenvoetbal is in recordtempo volwassen geworden. Dus zullen de meisjes hun opwachting maken. Grote vraag is welke grote clubs bereid zijn, hun beste jeugd naar Groningen te sturen.
Vroeger lukte dat heel aardig. Bij het ter ziele gaan van het toernooi op deze dag, 17 september 2013, werd nog een ‘sterrenteam’ geformeerd uit deelnemers van vroeger. Op doel stond Edwin van der Sar. Verdediging: Albert Ferrer (Spanje), Olaf Thon (Duitsland), Frank de Boer en Giovanni van Bronckhorst. Middenveld: Clarence Seedorf, Ronald Koeman en Edgar Davids. Aanval: Dennis Bergkamp, Marco van Basten en Arjen Robben. Het worden vast weer fijne Pinksterdagen, op de Esserberg.