Door de mand: de week van Kees Vlietstra was zum kotzen

Kees Vlietstra
Kees Vlietstra © RTV Noord
Vorige week woensdag 28 september, Schiphol. We stappen met TalentTeamNL Korfbal via een slurf het vliegtuig in. Bestemming Barcelona. We gaan, in oranje trainingspakken, naar het Europees Kampioenschap -21 jaar. Ik stap als bondscoach als laatste het vliegtuig binnen. De stewardess geeft me een warm welkom en een mondkapje.
‘Succes met zesjes draaien,’ zegt ze glimlachend.
Ik kook achter mijn mondkapje. ‘Dank u wel,’ mompel ik terug. ‘U succes met pilootje pijpen.’
Kan daar nog steeds slecht tegen. Ongefundeerde denigrerende vooroordelen. Word daar dan ook een beetje depressief van. Reageer tegenwoordig wel. Aanvallend. En ja, dan klinkt dat alsof ik teveel azijn heb gedronken of er geen verstand van heb. Het zij zo.
Vorige week, 1 oktober, Barcelona, Grand Hotel Verdi, kamer 612.
Met Jong Oranje zijn we dus in Barcelona voor het EK -21 jaar. De finale tegen België staat op het punt van beginnen. Tien kilometer verderop hang ik als bondscoach lijkbleek boven de wc van mijn hotelkamer. Als dit een Open Europees Kampioenschap Anti Peristaltiek 50+ was geweest had ik met grote afstand goud gewonnen. Gouden medaille kotsen.
De avond voor de finale gingen we traditiegetrouw ‘uit eten’. La Ranchera heette het gerecht van restaurant Popey. Simpel hamburgertje dacht ik nog. Picantes stond er in het Catalaans bij. En picantes was het. Achttien uur boven de pot gehangen. Voedselvergiftiging, en met mij, veel erger: vijf spelers. Lekker dan.
Via een livestream kan ik gelukkig de finale op de tv in mijn hotelkamer volgen. Broer Mike neemt als assistent bondscoach de honneurs waar. Zie hem af en toe door het beeld schuifelen. Het oranje staat hem goed. Voel trots.
Op hetzelfde moment speelt FC Groningen tegen AZ. Volg via de RTV Noord app het live verslag van Stefan Bleeker. Stefan is kritisch op de FC. Logisch. Tis ook nait best ja.
Op de gang is het een hels kabaal. Dit kan ik er nou even niet bij hebben. Bezweet bourgondisch gespierd vlieg ik de gang op. Twee tienermeisjes willen net bij me aankloppen. Ik dreig ze eronder te kotsen. Ze druipen af. Zo kan het ook Mathieu.
Terug in bed. Livestream op tv. Ik supporter met samengeknepen billen. Letterlijk. De finale is een emotionele achtbaan. Zo zing ik mee met het Wilhelmus. Vecht tegen de antiperistaltische bewegingen van mijn slokdarm. Huil bij het zien van mijn oranje broer. Bid voor de overwinning. Lach om sommige beslissingen van de scheidsrechters. Werk aan looplijn tussen bed en wc. En bewonder uiteindelijk onze oranje talenten die na een bloedstollend laatste kwart de winst binnenharken. Goud!
Woensdag, Meerstad. Ben weer fit. Het borrelt nu bij de FC. Geen punten, slecht voetbal, onrust bij de fans. In de aanloop naar de wedstrijd tegen RKC gooit de zaakwaarnemer van FC trainer Frank Wormuth, ene Roderik van Kerkhof, olie op het vuur door in een eigen Podcast het reilen en zeilen binnen en om de FC eem onder de loep te nemen. De zaakwaarnemers loep.
Mooiste stukje uit de podcast ging over de houding van de noordelijke pers. Hier is Roderik echt in vorm. Wormuth zette de media zelf ook al weg als ‘te kritisch’. Vriendje Van Kerkhof gaat nog even verder en vraagt zich af of de journalisten die FC Groningen volgen ‘depressief zijn, te veel azijn hebben gedronken of er geen verstand van hebben’.
Nou beste Roderik, als onafhankelijk columnist én FC Groningen watcher voel ik me aangesproken en geef je helemaal gelijk. Ik ráák namelijk depressief van de FC, drink graag, met mate, azijn en heb echt geen verstand van voetbal. Maar ben wel Groninger en dus per definitie overal tegen en moet dat dan wel delen met mijn publiek. Nait best is nait best.
In de zijn podcast noemt Roderik man en paard. Siert hem. Zo hekelt hij Reon Boeringa van de VI en William ‘Plomp’ van het Dagblad van het Noorden die ‘geen kennis van zaken hebben’. Mooi, Plomp. Dat doet Roderik expres. William heet namelijk Pomp van achter. Door de naam van zijn tegenstrever - Pomp maakt ook een podcast - bewust te verhaspelen, Willem van Hanegem en Johan Derksen volgen dezelfde tactiek, geeft hij blijk dat hij Plomp niet serieus neemt.
Nou doe ik dat ook al jaren niet meer sinds ik diezelfde William Pomp heb zien optreden als glamour zanger Willy Bomba maar toch, William Pomp is een onafhankelijk journalist met een goed netwerk en een scherpe pen. Die schrijft wat hij ziet. En hoort. Opa.
Verder is er volgens Roderik al heel lang onrust en ruzie in de kleedkamer, onrust binnen de technische staf en waarschuwt hij en passant ook de gehele spelersgroep nog even. Als je de komende zes wedstrijden niet presteert dan schopt Fledderus je eruit.
In een reactie op deze explosieve uitlatingen zegt een verbaasde trainer Wormuth dat deze beweringen geheel voor Roderik zijn rekening zijn. En dat hij, trainer Frank Wormuth, niet zijn woordvoerder is.
Genau Frank, jij bent niet zijn woordvoerder of advocaat maar in deze wel zijn souffleur. Roderik is jouw zaakwaarnemer. En hij, Roderik, moet jóuw belangen behartigen. Gratis advies: binnen zes wedstrijden die Roderik eruit schoppen. Zum kotzen.