Column: Oranjewinter

Erik Hulsegge
Erik Hulsegge © RTV Noord
‘Joaaaahhhhh!!!!!’ Renko vliegt met beide armen in de lucht van zijn stoel en schreeuwt het uit. Depay rukt gevaarlijk op in het strafschopgebied van de Amerikanen. ‘Woef woef woef!!’ Hond Pietje blaft om het hardst mee.
Niet om het Nederlandse gevaar maar omdat zijn baas helemaal uit zijn plaat gaat en Pietje van de weeromstuit ook maar mee gaat doen.
Voetbal kijken met Renko is zenuwslopend. Renko ziet in elke bal richting vijandelijk strafschopgebied een bijna doelpunt en dat laat hij luidkeels weten. En Pietje ook. ‘Bist aan de beurt’ zegt Renko en neemt nog snel een laatste slok uit zijn flesje Hertog alvorens hij het voor mij op tafel zet.
Dat ‘bist aan de beurt’ betekent dat ik naar de koelkast moet lopen om bier te halen. Voor hem een ijskoude die rechts in de gekoelde bierkast staan en voor mij een iets minder koude die links staan geposteerd.
Op de terugweg snaai ik van het aanrecht een hondenbrokje voor Pietje uit het brokjesbakje. De hond weet al precies hoe laat het is en zit voor mijn stoel met een opgestoken rechterpoot te wachten. Hap-slik-weg is het brokje. Renko kijkt ondertussen gebiologeerd naar het tv-scherm.
Zonder erbij na te denken pakt hij het volle flesje bier van tafel, pakt de aansteker uit zijn puutje shag, zet ‘m tegen de muis van zijn hand en onder de rand van het dopje. Plop!! Het bierdopje vliegt door de kamer en belandt naast de houtkachel in de houtmand.
Renko ziet daar niets van. Met de fles aan de mond staart hij naar de tv. ’Neeeee…’ komt er plotseling uit zijn mond en hij vliegt weer van zijn stoel. Met een gezicht vol afschuw ziet hij Pulisic van de Amerikanen alleen op doelman Noppert afgaan.
Het uitschuifbeen van de Marumer keeper weet het vlammend schot te keren. De blije Lange Lier van het Westerkwartier rolt de bal vervolgens rustig naar aanvoerder Van Dijk. Renko gaat weer zitten en Pietje gaat met de kop op de voorpoten onder zijn stoel liggen. Voor heel even.
Als wij in een spannend duel met 3-1 hebben gewonnen en later blijkt dat we het in de kwartfinale tegen Argentinië moeten opnemen, wil ik later op de avond nog wel even nabeschouwen met Gijp en Derksen.
‘Eem op Oranjewinter’ zeg ik ondertussen de zapper van tafel grissend. Renko zit lurkend aan een nieuw flesje bier onderuitgezakt op de bank. ‘Klopt niks van’, zegt hij als zelfs Derksen hoop heeft op een wereldtitel. ‘Klopt niks van’, als Gijp giechelend positief is, ‘Klopt niks van’, als de reclame wordt ingestart.
‘Ik ben der n moal west’, wijs ik naar de tv. Renko kijkt me nieuwsgierig aan. ‘Ja woar’, zeg ik. ‘In t Kurhaus in Scheveningen.’
Het was in de zomer van 2010. Het wereldkampioenschap voetbal in Zuid-Afrika waar wij bijna wereldkampioen werden en waar Arjen Robben zich op een dikke teen van een Spaanse keeper na onsterfelijk had gemaakt. Op uitnodiging van een oude schoolkameraad mochten wij VI Oranje bijwonen.
Oude schoolkameraad was destijds baas van het voetbalprogramma van Wilfred Genee en zijn bekende sidekicks. Wij waren een populaire badmeester, een altijd gewoon gebleven ex-profvoetballer en een aimabele radioverslaggever. En ik mocht ook mee.
Oude schoolkameraad had geregeld dat wij de hele avond op de VIP-plaatsen mochten zitten vlakbij de tafel. Te gast zijnde BN'ers als Gerard Joling en zanger Ed Kowalczyk (van de Amerikaanse band Live) dachten dat wij erg belangrijke figuren waren en kwamen ons een hand geven.
Verder kan ik me niet zoveel meer herinneren van het gebeuren. Dat heeft vooral te maken met de enorme hoeveelheid bier die wij kregen voorgeschoteld en tot ons namen. Dat begon al ‘s middags. Voordrinken in de gloeiend hete zon op een terras, drinken tijdens de uitzending, drinken tijdens de pauze van de uitzending en nadrinken in café Crazy Piano’s.
In gezelschap van Wilfred Genee, René van der Gijp, baas oude schoolkameraad en verschillende RTL-types dronken wij mee op de goede afloop van het programma. Ik was inmiddels gebombardeerd tot potbewaarder en bierhaler. Kennelijk ben ik daar uitermate geschikt voor, dachten ook mijn kameraden.
Dus ik voor de hele meute aan de bar Amsterdammers bestellen. Met een dienblad vol bier kwam ik terug naar het gezelschap, waar een RTL-baas net een sterk verhaal aan het houden was. Hij gebruikte daarbij zijn armen als molenwieken.
Precies op het moment dat ik met de schaal vol bier kwam aangezet. Je voelt ‘m aankomen. De molenwiekende arm van de niet oplettende RTL-baas wiekte precies onder het dienblad en de inhoud van iets van tien Amsterdammers plensde over mij heen.
Een bierdouche waar Bennie Joling van Normaal jaloers op zou zijn. Ik was aan ‘droad tou nat’. Ik probeerde mijn doorweekte ik op de wc nog iets te fatsoeneren. Maar daar betrapte ik een man met z’n broek op de enkels. Op zich niets geks op een toilet ware het niet dat voor de man een geknielde vrouw zat. Het aan elkaar geklonken duo was niet blij mij te zien. Dus trok ik de schouders op en sjokte terug naar het gezelschap. Bier vlekt tenslotte niet.
‘Wel sund van het bier’, merkt Renko op als de reclame is afgelopen. Genee dirigeert dan het juichend publiek. ‘Klopt niks van’, is andermaal het commentaar van Renko. Dat ‘Klopt niks van’ begint me de keel uit te hangen.
‘Hou klopt niks van?’, vraag ik geïrriteerd. ‘Nou’, zegt Renko. ‘Zie hebben t aal over Oranjewinter. Dat klopt nait.' Ik kijk hem niet begrijpend aan. Renko kijkt me zelfverzekerd aan en zegt:
‘De winter begunt pas op 21 december...’
Erik Hulsegge