Dit was 2022: Ons best doen

Pieter Sijpersma
Pieter Sijpersma © RTV Noord
2022 was het jaar van de crisis. Je zou er moedeloos van worden. Mensen zonder woning, de duurte van stroom en gas, Poetins oorlog, de vluchtelingen die we niet kunnen bergen, de Chinezen die de wereld naar hun hand zetten, de democratie die hapert. De hele wereld zelfs is in gevaar.
Vooral dat laatste - moeder Aarde die zich tegen ons keert - kan het gevoel geven dat we in de eindtijd leven. Het is te laat, de hele boel gaat naar de ratsmodee. Laten we maar ophouden ons best te doen, na ons de zondvloed.
Ober, vijf pils!
Tot en met oudejaarsdag schrijft in 'Dit was 2022' dagelijks een medewerker van RTV Noord over het afgelopen jaar. Vandaag is de beurt aan Pieter Sijpersma.
Nou wemelt het in de geschiedenis van de lieden die het vergaan van de wereld voorzegd hebben. Dus zal het nu ook wel wat meevallen. Zegt de optimist. Niks ervan, zegt de pessimist. De schade aan de planeet is onherstelbaar; ons laatste uur heeft nu echt geslagen. Op pessimisten kun je niet afgaan. Op optimisten evenmin. Beiden overdrijven. De toekomst is nooit zo mooi gebleken als de optimist had voorspeld en nooit zo slecht als de pessimist had geprofeteerd.
We leven toch al in een tijd van overdrijving. Aan de ene kant heb je de types die de geschiedenis willen herschrijven of zelfs ongedaan willen maken. Eigenlijk houden ze ons voor dat we niet deugen, hoe normaal en rechtschapen we onszelf ook vinden. We moeten ons schamen, vinden ze. Voor de slavernij, voor het idee dat er maar twee geslachten bestaan, voor onze welvaart. Daartegenover staan de figuren die de geschiedenis terug willen draaien. Slagbomen bij de grens, ophouden met polderen, hoezo opwarming van de aarde?
Deze beide uitersten schreeuwen het hardst en krijgen daardoor de meeste aandacht. Met dank aan de pers, die lijkt te denken dat elke dwaas die wat roept een podium verdient, zo lang er maar iemand anders bij wordt gehaald die het tegenovergestelde beweert. Dat is gemakzucht van de journalisten. Wanneer iemand verkondigt dat het regent, kijk je eerst uit het raam. En als het droog is, zit er geen stukje in de krant of een beurt aan de tv-tafel in.
Pessimisme kunnen we ons niet veroorloven. Eraan toegeven betekent dat we bij de pakken gaan neerzitten. Dat is slap en egoïstisch: dan laten we onze kinderen in de steek. Crisis of geen crisis, er zit niks anders op dan ons best te blijven doen. Om met de gevallen ster Van Nieuwkerk te spreken: en doorrrrr!
Pieter Sijpersma