Muniz vond zijn familie in Brazilië: 'Onvergetelijk en heel emotioneel'

Muniz Dekker in 2021
Muniz Dekker in 2021 © RTV Noord
Muniz Dekker uit Stad werd 27 jaar geleden geadopteerd, begon in 2019 een zoektocht naar zijn familie en reisde twee maanden geleden naar São Paulo in Brazilië om zijn biologische familie te ontmoeten.
'Na het vinden van mijn familie kon ik op korte termijn realiseren om daarheen te gaan, dankzij de doneeractie', vertelt Dekker. 'Daarnaast heb ik mijn biologische zus, die in Nederland bleek te wonen, kunnen verrassen om mee te reizen.' Dat zijn zus in Nederland woont, was een van de ontdekkingen van zijn zoektocht. Hij kwam er ook achter dat hij niet in 1992, maar in 1990 geboren is.
Muniz vertelde in Noord Vandaag over zijn ontmoetingen en liet wat beelden zien:
Muniz ontmoette zijn biologische familie: 'Ik had alleen maar kippenvel'
'Na het vertellen van ons verhaal werden we in het vliegtuig direct in de watten gelegd, daardoor was de spanning een beetje afgezakt', vertelt hij Aangekomen in Brazilië heeft hij eerst zijn tante ontmoet, een dag na de vlucht.
'Dat was bizar. Het was een onvergetelijk moment, heel emotioneel om dan eindelijk mijn tante vast te kunnen houden. En daarna volgden nog heel veel andere ontmoetingen met familieleden, waaronder ooms, tantes, neven en nichtjes.'

Taalbarrière

Met zijn Nederlandse zus kan Dekker makkelijk praten, in Brazilië ging dat even anders. 'We deden alles met Google Translate. Een jaar lang heb ik heel erg mijn best gedaan om de taal een beetje te beheersen, dus een stukje basis hielp me hier ook bij.' Het kon een ongemakkelijke stilte hier en daar niet voorkomen, maar toch konden ze mooie gesprekken voeren, vond Dekker.

Onverwachte herinneringen

Naast alle ontmoetingen was het voor hem ook bijzonder om op zijn geboortegrond rond te lopen. 'Eenmaal in de wijk aangekomen, kon ik tot mijn verbazing vertellen waar ik heen moest, terwijl ik daar helemaal geen herinneringen meer aan had. Maar ineens op dat moment wel.'
Hij bezocht onder andere het weeshuis waar hij verbleef. 'Ik zag het grote hek, dat in mijn beleving veel groter was. We kwamen binnen op het terrein en ik zag mezelf gelijk voetballen op het veld. En in het kantoortje van de directeur zagen we een heel groot bord, met foto's van geadopteerde kinderen uit de jaren 90, en daar stond ik op, tot mijn verbazing.'

Nog niet klaar

Vooraf wilde hij graag opnieuw geboren worden, en dat is volgens hem allemaal gelukt. 'Ik had alleen maar kippenvel en ik had bijna heimwee om weer terug naar Nederland te reizen.
Helemaal klaar is de zoektocht nog niet. Zijn jongste broer en zus blijken uit een dna-test slechts halfbroer en -zus te zijn. 'Dat betekent dat ik mijn vader nog niet heb gevonden. De zoektocht gaat voort, naar mijn vermiste broertje en mijn vader.'