Instellingen

Weblog: Het nachtleven in

"Je moet hem goed raken, Bodde, anders heeft het geen zin."

Ik kantelde mijn voet een heel klein tikkie en zwaaide mijn been in een vloeiende beweging door, raakte de bal precies goed. De gelegenheidskeeper hoorde hem alleen. "Hoef ik niks meer aan toe te voegen", zei Siep Mellema, trainer van WVV B1.

Eén van de dingen die ik leerde op het 'trainingskamp' in Frankrijk was hoe ik - doelman, beter met mijn handen - mijn traptechniek wat kon verbeteren. Eigenlijk was het zo dat we meededen aan een internationaal jeugdtoernooi, maar de ingrediënten waren dezelfde als hier op Tenerife, paar sterren minder slechts.

"Wat is het nut van een trainingskamp?", vroeg DvhN-collega Jan Mennega me gisteren. Toen ik maar door blééf praten, fronste Jan zijn wenkbrauwen. "Verdimme kerel, je weet toch hoe kort die stukjes in ons Forum op zaterdag zijn?"

Voor een voetballer is er bijna niets mooier dan een weekje trainingskamp. Alles staat in het teken van dat wat je het liefste doet. Na de training nog even met een bal pielen, hem vanuit alle hoeken en standen op doel rammen, je kameraden dollen, dat soort dingen. Van Loo zet voor, Kieftenbeld volleert, Kwakman moet vissen.

Ons avontuur in Frankrijk, sommigen van ons waren net zestien, ging verder dan het voetbalveld. In een art deco-stijl ingerichte kroeg dronk een flink aantal jongens een biertje. Eén. Daarna namen Mellema en elftalleider Herman Haan ons weer mee terug naar de sporthal, waar we onze slaapzakken in kropen. Ik hoop dat ene biertje nooit te vergeten, het was mijn eerste. 't Glas moet nog ergens bij pa en ma op zolder liggen.

In het hotel in Costa Adeje is het om half twaalf Schluss voor de mannen. Zelfs een biertje onder toezicht heb ik nog niet gezien.

Het kan ook anders...

Eén van de elftallen in Frankrijk was gierend uit de bocht gevlogen, zo via het nachtleven de sporthal weer in. Toen de dronken spits van ik meen de Tsjechen midden in de nacht de kortste weg naar het toilet koos (boven over onze luchtbedjes heen), reageerde de trainer vanuit zijn oerinstinct. Hij vloerde de Tsjech met een messcherpe tackle.

"Ik raakte hem precies goed, net boven de enkel", constateerde Mellema. Wakker geschrokken van het lawaai keek ik hem verbaasd aan. "Je moet hem goed raken, Bodde, anders heeft het geen zin."

(Overigens, het antwoord op de vraag uit weblog II luidt: Bert Koning... Eeuwige roem voor Peter van Delden, die het wist)